درگرفت ، رضا شاه فقط به اعتراض رسمى و ارجاع قضيه به جامعه ملل اكتفا كرد .
راهسازى و ايجاد ساختمانهاى صنعتى
بايد تأكيد كرد كه در سالهاى 20 و آغاز سالهاى 30 رضا شاه جدا از لحاظ اقتصادى و بازرگانى با دولت شوروى همكارى داشت . چنين سياستى به ايران امكان داد ، كه اقتصاد ملىاش را بهبود بخشد ، تأسيسات صنعتى پديد آورد ، بدون دادن امتياز به سرمايههاى بيگانه ، ساختن راهآهن و راههاى شوسه را آغاز و از زير بار وامهاى اسارتبار بيگانه كمر راست كند .
در آغاز 1930 قوانينى در ايران وضع شدند كه به موجب آنها ورود ماشينآلات بدون دريافت پروانه آزاد گرديد ، نسبت به گمرك ماشينهاى وارداتى تخفيفهائى در نظر گرفته شد ، كارخانهها و كارگاهها تا 5 سال پس از تأسيس از پرداخت ماليات معاف گرديدند و همچنين قوانين حمايتى ديگرى دربارهء تأسيسات صنعتى ديگر تصويب گرديد .
اجراى چنين تصميماتى شرايط لازم را براى پيشرفت صنايع ملى ايران پديد آورد .
ويژگى پيشرفت ساختمانهاى صنعتى در ايران آن بود كه بيشتر اين اقدامات به دست دولت و حتى خود رضا شاه انجام مىگرفت . از 1300 ميليون ريال كه در سال 1942 براى صنايع در ايران سرمايهگذارى شد ، 550 ميليون ريال آن متعلق به دولت يا شخص رضا شاه بود ( به استثناى سرمايههائى كه به منظور صنايع نظامى و كارخانجات فلزگدازى به كار رفتند ) .
ايجاد ساختمانهاى كارخانههاى قند ، شيمى ، سيمان و چند رشته صنايع ديگر به وسيله دولت و به حساب سرمايهگذارى دولتى انجام گرفت . يك رشته تأسيسات صنعتى ازجمله بزرگترين كارخانههاى بافندگى در بهشهر و شاهى ( مازندران ) به شخص رضا شاه تعلق داشتند .
ساختمانهاى صنعتى زير نظر كارشناسان بيگانه بنا گرديدند . اتحاد شوروى هم كمك - هاى شايانى در اين زمينهها به ايران كرد . به كمك شوروى در ايران چند سيلو ازجمله بزرگترين سيلوى تهران ، كارخانهء آرد و چند كارخانه برنج پاككنى و تأسيسات ديگر بنا گرديدند .
نسبت توليد محصولات صنعتى در چارچوب پيشرفت اقتصادى مردم ايران ، به ميزان چشمگيرى افزايش يافت .
در درجه اول كار بافندگى و صنايعى كه مواد خام آنها در خود ايران تأمين مىشدند ، پيشرفت كردند . به سال 1940 در ايران رويهمرفته 25 كارخانه بزرگ پارچهبافى نخى و 8 كارخانه مهم پارچهبافى پشمى وجود داشت . براى صنايع بافندگى 430 ميليون ريال يا