در اين هنگام عباس ميرزا پس از 7 سال ( از 1814 تا 1821 ) به تجديد سازمان ارتش پرداخت و به موفقيتهائى نائل آمد .
جنگ ايران و ترك 1821 - 1823 - م .
پس از تجديد سازمان ارتش شاه جنگ ايران و ترك درگرفت ، اين جنگ به سال 1821 آغاز گرديد و انگيزهء آن را برخوردهاى پىدرپى ميان دو كشور برشمردند . مرزهاى ميان ايران و ترك در آن هنگام مشخص نبود و نسبت به بعضى از مناطق مرزى ، هردو دولت ادعاى مالكيت داشتند . عشاير مرزى بدون مانع از خاك تركيه به ايران و بالعكس كوچ مىكردند . به سال 1820 فرماندار ترك ارض روم به برخى از عشاير فرارى ايران پناه داد و درخواست عباس ميرزا را مبنى بر بازگرداندن آنها به ايران ، رد كرد . علاوه بر اين در اثر شكايات زوار ايرانى درباره تعديات و رشوهگيرىهاى مأموران ترك در مكه ، كربلا و نجف ، بلندپايگان دولت ايران داراى روحيهاى ضد ترك شدند . همهء اين انگيزهها باعث برخوردهاى متناوب مرزى ميان ايران و ترك مىگرديدند . بهويژه تنفر دستگاه حاكم ايران نسبت به تركها از آنجا ناشى شد كه مأموران ترك كاروان همراه يكى از زنان فتحعلى شاه را كه عازم زيارت مكه بود با خشونت بازرسى كردند ، بهانهء آغاز جنگ ميان ايران و ترك از اينجا ريشه گرفت . شاه ايران بر آن شد ، از موقعيت دشوار سلطان ترك كه سرگرم جنگ با قيامكنندگان يونانى و سركوبى قيام بالكان بود ، بهره ببرد . در پائيز 1821 عباس ميرزا با ارتشش از راه خوى و چالدران به سرزمين كردستان ترك حمله كرد ، وان ، بايزيد و چند شهر ديگر را گرفت و ارض روم را به محاصره درآورد . قسمت ديگرى از نيروى ايرانى ، سليمانيه را گرفتند و سرتاسر خاك ارمنستان و كردستان عثمانى را تا ديار بكر ، اشغال كردند .
سرانجام ارتش ايران به كركوك و بغداد رسيد و اين شهرها را به محاصره درآورد .
ديرى نپائيد مذاكرات صلح آغاز شد و به امضاى پيمان صلح ارض روم ميان ايران و ترك در 28 ژوئيه 1823 گرائيد . باوجوداينكه در اين جنگ پيروزى از آن ايران بود ضمن پيمان براى ايران امتيازى اساسى منظور نگرديد . سرتاسر زمينهائى كه ارتش ايران تصرف كرده بود به تركيه پس داده شد . طرفين متعهد گرديدند در امور داخلى يكديگر مداخله نكنند ، و بهويژه ايران تعهد كرد از دخالت در امور كردستان عثمانى خوددارى كند .
و از يارى كسانى كه عليه دولت عثمانى به پا مىخيزند روى برتابد . ايران و تركيه نيز متعهد شدند كه مرزهاى موجود را كه كاملا مشخص نبودند ، نقض نكنند . بنابراين در جريان سدهء 19 پس از اين پيمان گاهگاهى ستيزهاى مرزى بين ايران و ترك درمىگرفت . دولت