( تشريح المسائل )
* در مباحث مزبور از چه نكته نبايد غافل شد :
1 - اينكه يگانه طريق از طرق ارائهشده براى تصحيح احتياط در عبادت طريق چهارم است كه عبارت بود از اينكه براى قصد قربت احتمال امر كافى است و نه احراز امر .
2 - هريك از طرق ارائه شده بايد به صورت مستقل مورد بحث و بررسى قرار گيرد و مباحث را به يكديگر خلط نكنيم .
طريق پنجم داراى دو اشكال بود كه اشكال اوّل توسط شيخ پاسخ داده شد و لكن اشكال اوّل به حال خود باقى است .
* مراد از تسامح در ادلّهء سنن چيست ؟
اين است كه مستحبات با دليل ضعيف نيز قابل اثباتاند و حتى برخى اين تسامح را به مكروهات نيز سرايت مىدهند .
* بر چه اساسى علماء قائل به اين تسامحاند ؟
براساس روايات من بلغ .
* مگر روايات من بلغ چه مىگويد ؟
مىگويد اگر فى المثل به تو رسيد كه اگر فلان عمل را انجام بدهى چندين هزار ثواب به تو مىدهند و تو به اميد دستيابى به آن ثواب عمل مزبور را انجام دادى آن ثواب وعدهدادهشده را به تو مىدهند اگرچه اين ثواب بالغ از طريق غير معتبر باشد .
* اشكال و جوابهاى مذكور در مطالبى كه گذشت مربوط به كداميك از شبهات بود ؟
مربوط به شبهات وجوبيّهاى بود كه منشأ شبهه و احتمال وجوب يك خبر ضعيف نباشد .
و لذا همه تلاش كردند تا ثابت نمايند كه در محتمل الوجوب عبادى هم احتياط ميسور و حسن است .
* حاصل مطلب در ( ثم ان منشأ احتمال الوجوب اذا كان خبرا ضعيفا . . . ) چيست ؟
ارائه ششمين راه حل در ما نحن فيه و معماى مورد بحث است مبنى بر اينكه اگر منشأ شبهه وجود خبر ضعيفى بر وجوب يك چيزى باشد :
1 - نيازى به اوامر احتياط و اتقاء نيست تا بحث كنيم كه اين اوامر مولوى شرعىاند و يا ارشادى عقلى .
2 - و نيازى نيست كه عمل به انگيزهء احتمال مطلوبيت باشد .
3 - و نيازى نيست تا از راه برهان انّى و لمى امر مولوى را اثبات كنيم .
* دليلشان بر مدّعاى فوق چيست ؟