شوند و شاد نشويد به اين تسلطى كه به ناحق بدست آورديد و بفهميد كه سزاوار آن نيستيد كه به زور گرفتيد و و بال آن را خواهيد ديد . . .
2 - آنچه پدر علامهام قدس اللَّه روحه افاده كرده و آن اين است كه مقصود از طرح اين آيه بيان اين است كه علم قرآن را جز حكم الهى و حجت معصوم نمىداند ، زيرا هر كه اين آيه را بشنود زود به ذهنش مىآيد كه هر دو خطاب متوجه يكى است چون در يك محل جمعند با اينكه در حقيقت خطاب « افسوس مخوريد » متوجه على ( ع ) است نسبت به از دست رفتن خلافت او و در جملهء بعد كه « شاد نباشيد » خطاب به ابو بكر و ياران او است كه غصب خلافت كردند .
3 - فاضل استرآبادى گفته « افسوس نخوريد » خطاب به اهل بيت ( ع ) است يعنى غم مخوريد بر مصيبتى كه به شما وارد شده و « شاد نباشيد » خطاب به مخالفين است ، يعنى شاد نباشيد به خلافتى كه خدا آن را به شما داده به سبب سوء اختيار شما ( بسيار بد تعبير شده است ) يكى از دو آيه ( بايد گفته شود : دو جمله ) مقدمه است و ديگرى دنبالهء آن و در تأليفى كه عثمان نسبت به قرآن كرده آنها را در يك جا جمع كرده است ( اين بيان هم بسيار ناروا است كه تصور شود عثمان تا اين اندازه نيروى تصرف در قرآن داشته است ) .
4 - گفته شده كه خطاب « لا تأسوا » متوجه به شيعه است كه خلافت با بركت على ( ع ) از دست آنها رفته و خطاب « لا تفرحوا » متوجه به مخالفين است كه خلافت مغصوبه به آنها رسيده و يكى از دو آيه مقدمهء ديگرى بوده . از مجلسى ( ره ) :
اختلاف و تناقض در اين قول به چند وجه است :
1 - اول بار حكم كرد كه قاطع كف بايد تمام ديه را بدهد از نظر
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 769
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٦٩