كه نص و تعيين بر امر خلافت و امامت از دست شما رفت و مخصوص على ( ع ) گرديد ، چون كه پيغمبر او را به خلافت معين كرد و شما را محروم ساخت و در جملهء دوم به آنها مىفرمايد : « شاد نباشيد به اين رياست ظاهر كه خدا به دست شما داد » يعنى خدا شما را به ارادهء خودتان واگذارد و وادارتان نكرد به ترك آن و توانائى به شما داد در غصب خلافت از مستحق آن ( اين بيان مجلسى ( ره ) بر پايهء اين است كه « آتاكم » را فعل متعدى گرفته و فاعل آن را ضمير مقدر و راجع به خدا دانسته ولى ظاهر اين است كه در اينجا معنى لازم دارد و ضمير فاعل آن به ماء موصوله بر مىگردد و ضمير ( كم ) بعنوان حذف و ايصال بدان پيوسته مانند ( جاءكم ) كه در اصل ( جاء اليكم ) است و ( جاء ) فعل لازم است مانند ( ذهب ) و معنى فارسى آن اين است ، شاد نباشيد بدان چه بدست شما افتاده ، چنانچه ما آن را ضمن حديث همين طور ترجمه كرديم و اعتبار ( آتاكم ) فعل لازم به اعتبار ترك مفعول است مانند (
هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
) يا از باب مشاكله است در برابر ( فاتكم ) چون باب مشاكله يكى از محاسن ادبيت وسيع زبان عرب است ) .
يك جمله كه " لا تأسوا . . . الخ " باشد مقدمه است و اشاره است به موضوع سابقى كه عبارت از نص بر خلافت على ( ع ) است در زمان حيات پيغمبر ( ص ) و جملهء ديگرى كه " لا تفرحوا " است اشاره به واقعهاى است كه دنبال آن آمد و آن غصب خلافت است بعد از پيغمبر ، و حسن انطباق اين تأويل بر آيه روشن است و حاصل آن با توجه به سابق آيه اين است كه :
هيچ گرفتارى و پيشآمدى در زمين و در جان شما نباشد مگر آنكه ما آن را سرنوشت كرديم و حكم آن را پيش از خلق اصل مصيبت بلكه اصل نفوس در كتاب ثبت كرديم تا شما افسوس نخوريد بر آنچه از دستتان رفت از امر خلافت حقه و بدانيد كه مستحق خلافت حقه نيست جز كسى كه ملائكه به همراه روح الامين براى گزارش احكام ثبت شده در اين كتاب بر او نازل مى