شده است .
مجلسى رحمه اللَّه گويد : در بسيارى از اخبار است كه اين آيه در شأن ائمه است كه در شب قدر فرشته بر آنها نازل مىشود و با آنها سخن مى گويد و احتمال دارد كه بر مؤمنين هم نازل شوند و با آنها سخن گويند گر چه نشنوند و فائدهء آن نزول بركات است بر آنها يا يقين به آن است پس از شنيدن اين آيه . پايان كلام مجلسى ( ره ) .
ولى مىتوان گفت كه مضمون آيه نزول فرشتهها و بشارت آنها است در اين عالم و ارتباط بشر با فرشته به چند وجه است :
1 - او را درك كند و با او روبرو شود : اين مقام نبوت است .
2 - او را درك كند و از او بشنود و با او روبرو نشود : اين مقام ائمه است .
3 - خود او را درك نكند ولى كلام او را درك كند به القاء در قلب و تأييد عقيده و ايمان به ثواب و نجات از عقاب و اين يك رابطهء نامرئى است كه لازمهء ايمان است و نسبت به درجات آن كم و زياد مىشود و نزول فرشتهها بر مؤمنين به همين معنى است و اين معنى از دنيا تا مرگ و از مرگ تا قيامت ادامه دارد و در هر دورى بطورى است كه با آن مناسب است و تعبير به ( تتنزل ) كه استقبال استمرارى است دلالت بر همين معنى دارد . از مجلسى ( ره ) :
ان سليمان ورث داود - اشاره است به قول خدا تعالى ( 15 سوره نمل ) : « محققاً به داود و سليمان دانشى كلان داديم و هر دو گفتند حمد خدا را كه ما را بر بسيارى از بندههاى مؤمنش برترى داد ( 16 ) سليمان وارث داود شد و گفت : ايا مردم به ما زبان پرندهها آموخته شده و از هر چيزى داده شده است ، به راستى اين همان برترى روشن است » و ممكن است تخصيص به سليمان و داود به اين نظر باشد كه با نبوت سلطنت هم داشتند و رياست دين
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 748
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٤٨