و ممكن است تعبير به صيغهء تثنيه تعرض به دو غاصب خلافت باشد كه پايهء اين تكذيب را محكم ساختند . مجلسى ( ره ) گفته است : در قرآن
فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ
است در يك جا از اعراف و در جاى ديگرش
فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
و در آل عمران و ديگر سورهها
اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ
است و ظاهر اين است كه " فاذكروا " بوده و ناسخين آن را تصحيف كردند . اين دو آيه در سورهء حجر دنبال سرنوشت قوم لوط و هلاكت آنها وارد شده است و ظاهر آيه اين است كه ويرانههاى مساكن قوم لوط بر سر شاه راهى بجا مانده است و بررسى اين ويرانهها كه بر اثر هرزگى و خلافكارى قوم لوط از آنها بجا مانده است براى مردم بافر است و هوشمند نشانههائى است كه بدان استدلال كنند و عبرت گيرند . از طبرسى ( ره ) در تفسير آيه ( يعنى خدا را به زبان يگانه ستودند و به او اعتراف كردند و پيغمبرانش را باور داشتند و استقامت كردند يعنى بر توحيد و بر طاعت ) محمد بن فضيل گويد : از امام رضا ( ع ) معنى استقامت را پرسيدم ، فرمود : به خدا همين است كه شما داريد ، فرشتهها بر آنها نازل شوند يعنى هنگام مرگ ، اين معنى از امام صادق روايت شده و گفته شده است كه فرشتهها - پس از آنكه از قبر بر آيند - از آنها استقبال كنند در موقف قيامت و به آنها مژده دهند از طرف خدا برخى آن را در قيامت دانند و بعضى وقت مرگ و در قبر و وقت بعث كه نترسيد و اندوه مخوريد يعنى از عقاب نترسيد و غم فوت ثواب مخوريد ، و بعضى گفتهاند : يعنى نترسيد از آنچه در پيش داريد و غم نخوريد براى آنچه پشت سر گذاشتيد از اهل و مال و فرزند ، ما دوستان و ياران شمائيم در دنيا كه از طرف خدا به شما خير مى رسانديم و هم در آخرت از شما جدا نشويم تا به بهشت در آئيد و گفته شده كه گويند ما نگهدار شمائيم در دنيا و وقت مرگ و در آخرت ، از امام باقر نقل