اعتبار استصحاب از باب ظنّ و اثبات نكردنش مگر خصوص لوازم شرعيّه را ) ، مورد تأمّل و اشكال است .
5 - بله ، كسى كه استصحاب را از باب ظنّ ، و به فرض قبولش از باب تعبّد به اخبار حجّت دانسته ، معذلك با آن به اثبات آنچه از مستصحب قابل انفكاك نيست اگرچه از لوازم شرعيّه هم نباشد مىپردازد ، كه تمسّكش به استصحاب در اين مقام مورد اشكال نيست .
با اينكه در استدلال ايشان هم مىتوان اشكال كرد و وجه اشكال اين است كه :
موضوع برائت در مورد كلام و مناطش طفل صغير يا مجنونى است كه قابليّت براى تكليف را ندارد .
لذا اجراء برائت در زمان لاحق و موقعى كه طفل بالغ و مجنون افاقه پيدا كرده است شباهتش به قياس بيش از تسميهء آن به استصحاب است .
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 203
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٢٠٣