ترجمه :
[ 2 - ] دوم : اجماعات منقوله و شهرت محقّقه ( و مسلّمه ) است ،
چرا كه ( نقل ) اين اجماعات و تحقّق شهرت گاهى مفيد حصول قطع به اجماعاند .
نقل اجماع توسط ناقلين
1 - و از جمله كسانى كه نقل اجماع كرده ( و به اجماع منقول تمسّك جسته است ) مرحوم صدوق است كه اين مسئله از عبارات كتاب اعتقادش كه قبلا گذشت به دست مىآيد .
2 - و نيز از كسانى كه ادّعاى اتفاق محصلين را برآن نموده است ، مرحوم ابن ادريس حلّى در ابتداء كتاب سرائر است كه پس از ذكر كتاب و سنّت و اجماع مىگويد :
وقتى سه دليل مزبور مفقود شد ، معتمد در مسئلهء شرعيه نزد محقّقين كه بررسىكنندگان مأخذ و مدرك احكاماند ، تمسّك به دليل عقلى است ؛ و مرادش از دليل عقل چنان كه از بررسى كتابهايش بدست مىآيد ، اصل برائت است .
ادّعاى اجماع از جانب محقّق حلّى رحمه اللّه
3 - و از جمله كسانى كه ( در اين مقام ) ادّعاى اجماع نمودهاند جناب محقّق حلّى در معارج ، در باب استصحاب است .
و از ايشان در توجيه سخن سيد مرتضى نسبت به مذهب اماميه كه در اينكه با آب مضاف مىتوان نجاست را ازاله و تطهير كرد با اينكه نصّ و حديثى در اين باب وارد نشده است ، در مسائل مصريّه آمده است : يكى از اصول مسلم ما ( شيعه ) ، عمل به اصل است تا اينكه ناقل و مانعى پيدا شود ، و آنكه از ازالهء نجاست با مايعات ( از ناحيهء اخبار ) مانعى نرسيده است ( و به اعتبار اين اصل سيد حكم مزبور را به مذهب اماميّه نسبت داده است ) .
پس : اگر اين اصل اجماعى و اتفاقى نبود ، حسنى نداشت كه جناب محقّق آن را به عنوان توجيه كلام سيد اختيار كرده و از آن به عنوان وجه مقبول در تصحيح نسبت سيد به اماميه ذكر كرده و حكم جواز ازاله را به اماميه نسبت مىدهد .
امّا شهرت :
شهرت ( مورد نظر ) پس از تتبّع در كلمات اصحاب بهويژه كتب فقهيّه بدست مىآيد و صرف تمايل قدماء و متأخرين به اصل يادشده در تحقّق آن كفايت مىكند .
پس : عمل به اصل اباحه ميان علماء اماميّه مشهورى است .