امام خود پنجم آنچه همين خبر است كه آنان ميان آدميزادهها چون زنبور عسلند ميان پرندهها در اينكه اگر بدانند چه در درون دارند آنان را ميخورند براى لذت آن چنانچه اگر مخالفان بدانند آن دين حقى كه در دل شيعه پرست آنها را از عناد بكشند ، و بقولى اگر پرندهها حسد داشتند چون آدمى و ميدانستند در درون آنها عسل است و سبب عزت آنها است نزد آدميزاده از روى حسد آنها را ميكشتند چنانچه اگر مخالفان ميدانستند در درون شيعه چيزيست كه سبب عزت آنهاست نزد خدا از حسد با همان زبان خود آنها را نابود ميكردند تا چه رسد بدست و سر نيزه و آنچه ما گفتيم روشنتر و بىتكلفتر است . . .
86 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) در تفسير قول خدا و برابر نيست خوبى و بدى فرمود : خوبى تقيه است و بدى فاش كردن ، و قول خدا عز و جل جلو بگير با آنچه بهتر است از بدى " فرمود : آنچه بهتر است تقيه است " پس آن را كه ميان تو و او دشمنى است گويا دوست مهربانى است .
بيان : گويا جمع بندى اجزاء چند آيه نقل بمعنى است و رجوع دادن بهمدگر زيرا در سوره حم سجده ( آيه - 34 ) چنين است " و برابر نيست نيكى با بدى جلوگير بدان چه بهتر است بناگاه آنكه با او دشمنى دارى يك دوست مهربانست " و در سوره المؤمنون ( 96 ) چنين است جلوگير بدان چه بهتر است از بدى ما داناتريم بدان چه وصف كنند " و پيوستن السيئه در آيه يكم براى توضيح معناست يا بيان اينكه دفع سيئه در آيه ديگر هم بمعنى تقيه است با اينكه ميتواند در مصحف آنان چنين باشد ، طبرسى گفته : جلوگير بدان چه بهتر است " يعنى از بدى جلوگير كه به حق خود از ناحق آنهاست و ببردباريت از نادانى كردنشان و با گذشت از بدكردارى آنان و چون چنين كنى دشمن دينى تو دوست نزديك تو گردد تا آنجا كه گويا دوست دينى تو است و خويشاوند مهربان نژادى تو .
87 - كافى : تا ابى عمرو كنانى كه امام ششم به من فرمود : اى ابى عمرو اگرت حديثى گويم يا فتوائى دهم و پس از آن باز آئى و از همان بپرسى و خلاف گفته پيشم با تو بگويم به كدام عمل كنى ؟ گفتم بدان كه تازهتر است و ديگرى را وانهم فرمود : اى ابى عمرو درست گفتى نخواسته خدا جز آنكه به نهانى عبادت شود آگاه به خدا كه اگر چنين كنيد راستى كه بهتر است براى من و براى شما نخواسته خدا عز و جل براى من و براى شما در دينش جز تقيه .
بيان ( پس از شرح حال ابى عمرو و تفسير لفظ فتوى گويد ) مقصود عبادت نهانى است در دولت ناحق و آن عقيده قلبى است يا عمل به حكم اصلى است در نهانى و اظهار خلاف آنها عيانى و آن هم عبادتست و ثواب بيشترى دارد .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 277
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٧