تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
سخنى رفت تا به جنجال كشيد و مردم گردشان را گرفتند و شبانه از هم جدا شدند بدان وضع و من براى نيازى بامداد بيرون شدم و ناگاه امام ششم بر در خانه عبد الله بن حسن بود و ميفرمود : اى جاريه بابى محمد بگو راوى گفت : عبد الله بن حسن بيرون شد و گفت يا ابا عبد الله چه چيز در اين بامدادت رخ داده ؟ فرمود : من ديشب يك آيه از قرآن را خواندم كه نگرانم كرد ، گفت : كدام آيه ؟ پاسخ داد قول خدا عز و جل ذكره " آنان كه صله كنند آنچه را خدا امر كرده صله شود ، و بهراسند از پروردگارشان و بترسند از بدحسابى " عبد الله گفت : درست گفتى گويا من هرگز اين آيهء قرآن را نخواندم ، و هم را در آغوش كشيدند و گريستند . بيان : ( پس از تفسير برخى الفاظ و توجيه كلمات گويد ) : "
وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ
" طبرسى قد در تفسيرش ( ج 6 ص 288 مجمع البيان ) گفته : مقصود از آن ايمان به همه رسولان و كتب آسمانى است چنانچه در قول خدا ( 285 - البقره ) است كه " فرق نگذاريم ميان هيچ كدام از رسولانش " . و بقولى مقصود : صله با محمد ( ص ) و پشتيبانى او و جهاد با او است ، و بقولى از ابن عباس صله رحم است و آن از امام ششم ( ع ) روايت است ، و بقولى صله لازم با همه مؤمنان است از دوستدارى و يارى و دفاع از آنها و شامل صله رحم و جز آن مىشود : و در روايت جابر از امام باقر ( ع ) است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : بر والدين و صله رحم حساب را آسان كنند و سپس اين آيه را خواند ، و بروايتى از امام كاظم ( ع ) در تفسير اين آيه فرمود : آن رحم آل محمد است كه بعرش آويخته ميگويد : بارخدايا صله كن هر كه مرا صله كند و ببر از هر كه از من ببرد و آن در هر رحمى پويا است . و روايت است از وليد كه به امام رضا ( ع ) گفتم : بر عهده مرد در مالش چيزى باشد جز زكات فرمود : آرى كجا است آنكه خدا فرموده "
وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ
الخ ) . "
وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ
" يعنى ترسند از كيفر پروردگارشان در قطع آن "
وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ
" بقولى در آن چند گفتار است يكم به حساب بد آنان در گناهانشان همه بىآمرزش چيزى از آنها دوم اينكه براى سركوبى و سرزنش حسابرسى شوند زيرا حسابرسى كافر بدين راه است ، و مؤمن را حساب رسند تا شاد شود بدان چه خدا برايش آماده كرده . سوم : آنكه هيچ حسنه از آنها پذيرفته نشود و هيچ گناهى آمرزيده نشود اين از امام ششم ( ع ) روايت است . چهارم : سوء حساب يعنى بدى جزاء آن را حساب ناميدند چون دادن حق به مستحق است ، و هشام بن سالم از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه سوء حساب اينست كه گناهان را به