و خذلان شود .
92 - و به همين سند كافى : از داود بن فرقد كه امام ششم ( ع ) به من فرمود : راستى كه من دوست دارم خدا بداند من گردنم را زير بار رحم دارم و براى صله فاميلم پيشتازم پيش از آنكه از من بىنازى كنند .
بيان : مقصودش اينست كه من اين كار خودم را دوست دارم ، و اشاره دارد كه روزى ميرسد به آنها و من پيشتازم براى رساندن آن به آنان پيش از آنكه از سبب ديگرى بدانها رسد .
93 - كافى : بسندش از امام رضا ( ع ) كه رحم آل محمد و ائمه بعرش آويخته ميگويد : بار خدايا صله كن با هر كه به من صله كند و ببر از هر كه از من ببرد ، سپس آن پويا است در ارحام مؤمنان و اين آيه را خواند " و بترسيد از خدا كه از او بازپرسى شويد و از ارحام " .
بيان : ائمه همان آل محمدند . . .
94 - كافى : بسندش از عمر بن يزيد گفت : پرسيدم امام ششم را از قول خداى عز و جل " آنان كه صله كنند آنچه را امر كرده خدا صله شود " فرمود : خويشان تو باشند .
بيان : يعنى شامل خويشان مؤمن هم مىشود نه اينكه مخصوص به آنها است .
95 - كافى : بسندش از عمر بن يزيد كه به امام ششم ( ع ) گفتم : " آنان كه صله كنند آنچه را امر كرده خدا صله شود " فرمود : در باره رحم آل محمد نازل شده و بسا در باره خويشان تو هم باشد ، و آنگاه فرمود : مبادا از كسانى باشى كه ميگويند چيزى براى يك چيز است .
بيان : مقصود از جمله آخر اينست كه گر چه آيه در مورد امر خاصى نازل است ولى حكمش را بموارد ديگرى عموم بده كه نظر آن باشند ، يا اينكه چون ما براى آيهاى تفسيرى كرديم و باز تفسير ديگرى منكر آنها مشو ، زيرا آيات ظاهر و باطن دارند ، و ما در هر جا بمناسبت تفسيرى را بيان كنيم و همه درست باشند ، و با اين توضيح اخبار به ظاهر مخالف را ميتوان جمع كرد كه در تفسير و تاويل آيات قرآن واردند .
96 - كافى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : هر كه شاد است از اينكه خدا عمرش را دراز كند ، و روزيش را فراوان كند بايد صله رحم كند زيرا رحم در قيامت زبان تيزى دارد ميگويد : پروردگارا صله كن با هر كه با من صله كند ، و ببر از هر كه از من ببرد ، و مردى در آن روز وضع خوبى نمايد تا چون رحمى كه آن را قطع كرده برسد و او را به ته دوزخ فرو اندازد .
روشنگرى : پس از تشريح و تفريع لفظ ذلق از قاموس گويد : در نهايه در شرح حديث رحم است كه رحم روز قيامت در رسد و به زبان شيوا و رسا سخن گويد . . .
" مرد وضع خوبى نمايد " براى اعمال صالحه بسيارش در دنيا - تا گويد - بسا تفسير
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٢