اخبار آنها را ترجيح دهند بر اخبار امام صادق و پدرانش و پيروانش عليهم السلام و كفر آنان طويل است و تعجب از آنان كم نيست .
و از غلط اندازى عجيب و نادانى آشكار و بيهودهسرائى آنان اينست كه گويند اگر ما ميدانستيم شما گروههاى شيعه راست مىگوئيد در آنچه از امام باقر و امام صادق مدعى هستيد از شماها شنوا بوديم و از شما دريافت ميكرديم زيرا مانند آنان خلاف علم و دانش نباشند و در فهم احكام دين متهم نيستند .
ولى شما مورد اعتماد نباشيد در آنچه از حديث و روايت از آن دو امام براى شما نقل شده كه آن را ذكر مىكنيد .
و مخالفت امامان را گران و سنگين ميشمارند و از ترك گفتار آنان چنين عذرى مىتراشند كه عذرى بيهوده و علتتراشى فاسديست و با اين همه فراموش ميكنند كه همهء آنان با گذشتههاشان پيش از آنان آشكارا با امير مؤمنان ( ع ) كه برتر و داناتر بود از فرزندانش مخالفت مىكنند در بارهء احكامى كه اين مخالفت در كتابهاشان ياد شده و در نوشتههاشان نگارش شده كه برخى از آنها بدين شرح است :
1 - مذهب على ( ع ) بود كه فروش كنيزان با فرزند كه آنها را ام الولد خوانند جائز است « 1 » .
2 - و از مذهب آن حضرت ( ع ) است كه مسح بر موزه را در وضوء انكار ميكرد و
هامش
( 1 ) اين خود يك مسأله ايست در فقه اسلام كه چون مادرانى كه فرزند دارند با فرزندشان در جهاد اسير مسلمانان شوند و كنيز باشند و خواهند آنها را بفروشند مىتوانند آنان را از فرزندانشان جدا كنند و بفروشند يا نه ؟
و مسألهء ديگر اينكه آقا با كنيز خود هم بستر شده و از او فرزندى آورده آيا جائز است آن كنيز را بفروشد يا بايد در ملك او بماند تا از سهم الارث فرزند خود آزاد شود و اگر ام ولد شده و مولايش نتواند پول او را بپردازد براى پرداخت بهايش فروش او جائز است و تفصيل اين مسائل در كتب فقه است .