براى آنچه كه مرتكب شد از نافرمانى پروردگارش و مخالفت پيغمبرش و بيرون شدن از خانهاش و كوشش او در بر افروختن آتش فتنه و شورشى كه بسيارى از مردم در آن سوختند و نابود شدند و خونشان ريخته شد و وادار كردن در پيش خود جوانانى را كه برابرش بجنگند و طلب كنند چيز باطلى را و اگر هم مطلوب آنها حق بود به او مربوط نبود ( شايد مقصود از مطلوب خونخواهى عثمان باشد ) .
و عجب است كه عذر آنها در توقف از نكوهش و دشمنى با او اينست كه همسر پيغمبر ( ص ) بوده با اينكه شنيدند قول خدا تعالى را ( در آيهء 10 - سورهء التحريم ) :
« خدا مثلى زده براى آنان كه كافرند بهمسر نوح و همسر لوط كه در زير سرپرستى دو بنده از بندههاى شايستهء ما بودند و به آنها خيانت كردند و شوهران آنها ( پيغمبر بودند ) هيچ سودى براى آنها نداشتند از طرف خداوند به هيچ وجه و گفته شدند كه در آئيد بدوزخ با درآيندگان ديگر » .
و گفتهء خدا ( در آيهء 30 - سورهء الاحزاب ) : « اى همسران پيغمبر هر كدام شما هرزگى آشكارى ببار آورد عذابى دو چندان دارد » .
و با اينكه ميدانند پيوند فرزندى محكمتر است از پيوند زناشوئى و خدا تعالى خبر داده از پسر پيغمبرش نوح ( در آيهء 46 - سورهء هود ) : « كه راستى او از از خاندان تو نيست او كردار ناشايستى است » .
از اين گذشته پيغمبر ( ص ) در برابر مردم در روزگاران پايان عمرش هنگام پند دادن امتش و تذكر به آنها و وصيت بدانها از آن پس رو كرد بخاندان خاص خود و فرمود اى فاطمه دختر محمد عمل كن زيرا من براى تو در درگاه خدا سودى ندارم به هيچ وجه ، اى عباس اى عموى رسول خدا عمل كن كه من در درگاه خدا براى تو هيچ سودى ندارم و آنگاه رو كرد بديگر مردم و فرمود اى مردمان كسى مدعى نشود به خدا كه مرا براستى فرستاده كسى آرزومند كمك من نباشد سوگند بدان كه مرا براستى فرستاده نجات ندهد خود مرا جز كردار بهمراه رحمت و اگر نافرمانى كنم فرو افتم ، بار خدايا آيا ابلاغ كردم ، تا سه بار فرموده .
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣١٥