است و نماند در ديندارى جز نماز خواندن و حج و عبادات و هر كسى بكردار خود برخورد و به بنده نچسبد جز آنچه كند . و آن پيشوايان گذشته پيشرو بودند و هم آنها حلال كن و حرام كن .
و يك آگاه به احوال آن مخالفان به من گزارش داد كه در مغرب ( شمال افريقا ) مردم را وادار كنند به خواندن داستان كشته شدن عثمان و باز دارند از خواندن مقتل امام حسين ( ع ) و اين است گواه درون آنها و شيوهء آنها .
و از وضع عجيب آنان و تعصب و هواپرستى كه بر خردشان چيره است اينست كه گويند : چون ما ديديم خدا تعالى صحابه را به همصحبتى پيغمبر ( ص ) شرافت داده و آنها را بهمراهى آن حضرت از ديگر مردم ممتاز كرده و كردارشان را برتر كردار و طاعتشان را برترين طاعت اهل ايمان ساخته ميدانيم كه بزرگترين گناهشان در جنب اين مقامشان خرد است و ناچيز و لغزشهاى بزرگشان نظر بعظمت طاعتشان كوچك است و بمانند پشيز و بدانيم كه گرد نكوهش بر چهرهء پاكشان ننشيند و كيفر خدا از گنهكارانشان ساقط است و اين گفتهء آنها ضد صواب و حقگوئيست و قضاوتيست كه در بر خردمندان دچار بطلانست زيرا كسى كه در جايگاه عارفان بينا است و شاهد معجزات و بديد آنها توانا است و پس از خود پيشواست در آنچه روايت كند و بازگو نمايد و براى آيندگان يك نمونه و الگو است در آنچه گفته و كرده بايد كه اثر گناه او بزرگتر اثر باشد و زيان خطاى او بيشتر از هر زيان و ضرر و اينكه ذم و عقاب و نكوهش كيفر او چند برابر باشد از نكوهش كسانى كه مانند او عمل كرده باشند از مردمان زبون و كم عنوان زيرا گناه كردن او سرايت كند به ديگران و هلاك شود كسى كه پيرو او شده و بدنبال او رفته چنانچه طاعت كسى كه در چنين مقامى است اعظم طاعاتست و اعمال خوب او با ارزشترين اعمال و مدح و ثوابش بالاترين مدح و ثواب زيرا روش طاعت او به ديگران سرايت كند و كسانى كه بعد از او باشند بدان عمل كنند و به راه او كه راست و درست است بروند و بر نافرمان و گنهكار از اصحاب پيغمبر است بمانند گناه همه كسانى كه
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣١٢