و ناراضى بودن آنها مانع پيشوا شدن او نشد و خدا سبحانه خبر داد به سبب رياست او بر آنها و فرمود ( در دنبال آيه ) : « راستش خدا او را برگزيده بر شماها و علم و جسم او را گسترده كرده نسبت بشماها و خدا ملك خود را بهر كس خواهد بدهد » .
و به آنها خبر داد كه دانش و توانائى كه خدا به دو داده سبب تقديم او شده بحكمت خداوند و چگونه به اين گفتار روشن و صريح خدا عبرت نگرفتند و بفهمند كه آنها بگمراهى افتادند در مقدم داشتن كسى كه ناتوانى او در دانش و در تن شناخته است نسبت به كسى كه اتفاق داشتند كه خداوند او را در دانش و توانائى گسترده ساخته مانند طالوت ميان قومش .
و از عجيب كارشان اينكه : اعتراف دارند امير مؤمنان ( ع ) كه به حكم خدا فاضل امت است قدرش از همه بالاتر و مقامش از همه والاتر و كردارش از همه پاكتر و بمدح و ثنا از همه سزاوارتر است و كم شمردن او روا نيست و ذم او نبايد كرد سپس اتفاق دارند كه هر كه سر از طاعت ابى بكر پيچد كافر است و اگر به او زكات ندهد خونش حلال است و زنش اسير شود ، و عذر كسى كه در امامت او شك كند نپذيرند وانگه عذر كسانى كه در امامت امير مؤمنان شك كردند و از يارى او سر باز زدند و از طاعت او بيرون شدند پذيرفتند و اينان مانند سعد بن ابى وقاص و حسان بن ثابت و عبد اللَّه بن عمر و محمد بن مسلمة و اسامة بن زيد كه همه از يارى او عقب نشستند و مردم را از نصرت آن حضرت باز داشتند .
بلكه با آنها مانند صالحان دوستى كردند و جنات نعيم مقيم را بدانها ارزانى داشتند و به اين هم قناعت نكردند تا متصدى نبرد با آن حضرت شدند و خون خود او و خون خاندان و ذريهء او را حلال شمردند همانها كه در زمين بفساد و تباهى كوشيدند و در بلاد فتنه برپا كردند و در كشتن امير مؤمنان تلاش كردند و آن حضرت را متهم نمودند بكشتن عثمان و اموال مردم را غصب كردند و ستون گمراهى را برپا داشتند مانند طلحه و زبير و عايشه و مردمى كه به آنان وابستند .
و معتزله گويند : اين سه نفر پيش از مردن توبه كردند و روز قيامت بهمراه
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 296
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٢٩٦