فصل نهم در خطاهاى ابو بكريان
از عجيب امرشان اينست كه : اين غلط روشن را دارند ، دعوى دارند كه رسول خدا ( ص ) ابو بكر را پيش داشت تا به مردم نماز گزارد و اين دليل است كه مستحق امامت عامه است بر همهء مردم پس از پيغمبر ( ص ) با اينكه روايت كنند از پيغمبر ( ص ) كه جائز است نماز پشت سر هر نيك كردار و بدكار و اقرار دارند كه امامت عامه براى بدكار روا نيست .
و عجب اينكه امامت عامه را كه همان خلافت است داخل در امامت خاصه كه پيشنمازيست درآورند و اين وارونهء حقيقت است و معلوم است كه چون رسول خدا ( ص ) براى مردى بامامت عامه تصريح كند او ميتواند پيشنماز مردم باشد زيرا پيشنمازى يكى از مقاماتيست كه به او واگذار شده و چنين نيست كه اگر او را پيشنماز كرد ببرخى از امت اجراء احكام و سرپرستى همهء مردم را به دو وانهاده باشد زيرا اين امور در نماز داخل نيستند .
و عجب اينكه : در ضمن روايات آنها از عايشه آوردند كه گفته پيغمبر ( ص ) برخاست و پاها را به زمين ميكشاند و تكيه داده بود بر شانهء دو مرد كه يكى از آنها فضل بن عباس بود و ابو بكر را از محراب عقب كرد . و تقديم آن حضرت را دليل امامت