گيرند و پس زدن او را عزل و كنار كردن نگيرند و اين دليل است كه آن حضرت او را براى نماز مقدم نداشته بود بلكه عايشه او را مقدم داشته بود و از اين جهت پيغمبر به او و همگنانش فرمود : شماها همصحبتان يوسف باشيد ( كه آن حضرت را متهم كردند و بزندان افكندند ) .
و از عجيب امر آنها است كه : پيشنمازى ابى بكر را به كسانى كه در مسجد پيغمبر ( ص ) بودند با اينكه اتفاق ندارند آن را بپايان رسانده باشد سبب فضيلت بزرگ و اساس خلافت امامت دانند و اين مقام را براى عبد الرحمن بن عوف نشناسند با اينكه روايت كردند : پيغمبر ( ص ) دنبال او نماز خوانده ، گفتند : پيغمبر ( ص ) رفته بود ميان دو تيره از انصار را اصلاح كند و وقتى برگشت كه وقت نماز مغرب گذشته بود و مردم عبد الرحمن بن عوف را پيش داشته بودند براشان نماز بخواند و چون پيغمبر آمد دنبال او نماز خواند و چون تمام كرد ، مردم گفتند : يا رسول اللَّه دنبال يكى از امت خود نماز ميخوانى ؟ فرمود : نميرد هيچ پيغمبر خدائى تا نماز گزارد دنبال يك مرد از امتش .
و خلافت را براى ابى بكر لازم شمارند باينكه پيشنماز مردم بوده و بپايان هم نبرده پيغمبر ( ص ) هم در مسجد نبوده و آن را براى عبد الرحمن بن عوف لازم نشمارند كه بعقيدهء آنها پيشنماز مردم شده در نمازى كه بپايانش برده و پيغمبر ( ص ) هم در شمار كسانى بوده كه به او اقتداء كردند .
يكى از ابو بكريان اين سخن را از من شنيد و به من گفت : نماز ابى بكر بالاتر بوده و او سزاوارتر بوده بخلافت از عبد الرحمن براى اينكه ابو بكر را رسول خدا به نماز واداشت و عبد الرحمن را امت به نماز واداشتند و كسى كه رسول خدا او را پيشنماز كرده اولى است بامر از كسى كه مردم او را پيشنماز كردند .
من گفتم : طرف تو اگر بپذيرد كه رسول خدا ( ص ) ابو بكر را پيشنماز كرده ميتواند بگويد : كه باز هم پيشنمازى عبد الرحمن والاتر و برتر است و بخلافت اولى است از ابى بكر و سزاوارتر است زيرا پيشنماز كردن پيغمبر ( ص ) دليل است بر اين كه
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 299
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٢٩٩