و عمر در حكم خود در اين منازعه بر عليه على ( ع ) بىترديد خطا كرده و از زبير طرفدارى كرده و چون زمامدار وقت بوده امير مؤمنان ( ع ) نتوانسته حق خود را دريافت كند و بر خلاف او قيام نمايد ، « 1 »
هامش
( 1 ) و بسا كه موافقت با زبير به حساب صدور حكم قضائى نبوده بلكه عمر واسطه شده تا آن حضرت حق خود را به شوهر عمهء خود كه مردى نامور و سالخوردهء اسلامى بود واگذار نمايد .