فصل : در استدلال بنص امامت امير مؤمنان عليه السّلام از گفتهء پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه فرمود : 120 - تو از من چون هارونى از موسى جز اينكه پيغمبرى پس از من نباشد .
خدايت كمك دهاد ، بدان كه يك دليل بر اينكه امير مؤمنان ( ع ) به نص وارد از پيغمبر ( ص ) امام است آن حديث است كه همهء امت نقل كردند و خاصه و عامه آن را پذيرفتند كه پيغمبر ( ص ) فرموده به آن حضرت :
تو از من بمنزلهء هارونى از موسى جز اينكه پيغمبرى پس از من نباشد .
و با اين حديث همهء مقاماتى را كه هرون نسبت بموسى داشت براى آن حضرت ثابت كرد جز همان كه عرف از آن تخصيص داده كه برادرى نسبى باشد و آنچه خود پيغمبر ( ص ) بيرون كرده كه مقام نبوت است و بنا بر اين خلافت و امامت آن حضرت از پيغمبر ( ص ) ثابت باشد و كاشف است از اينكه بر همهء مردم حق طاعت دارد .
و بدان كه تو در بارهء اين دليل از پنج موضع مورد پرسش و اعتراض ميشوى :
1 - به تو گويند : چه دليلى دارى بر صحت خبر و با چه انكار منكر را دفع كنى ؟
2 - به تو گويند : چون خود خبر ثابت شد چه دليلى است بر اينكه مقصود از منزلهء هارون از موسى كه در آن ذكر شده فراگير همهء مقاماتست كه او از وى مستحق شده جز آنچه شما گفتيد ؟ چرا انكار داريد كه مقصود يك منزله باشد و آن برترى آن حضرت است براى برانداختن جنجال منافقان كه گفتند رسول خدا ( ص ) بدخواه او است