صورتى كه داشت آفريد و از صورت و حال ديگرى بدان در نيامده بود چنانچه فرزندانش از صورتهاى بسيارى گذرند تا به صورت آدمى رسند ، نطفه باشند و علقه شوند و آنگه مضغه ، و آفريدنها بدنبال هم دارند تا كودكى خردسال شوند و آنگه پسر بچه و سپس جوان و آنگه برنا ، و آدم چنين نبود بلكه از نخست به همان صورت آفريده شد كه بر آن مرد .
و سوم آنچه زهرى از حسن آورده كه پيغمبر ( ص ) به مردى از انصار گذر كرد و آن مرد بر چهرهء غلام خود ميزد و ميگفت : خدا رويت را زشت كند و روى هر كه مانند تو است و پيغمبر ( ص ) به آن مرد فرمود : چه بد سخنى گفتى راستى كه خدا آدم را به صورت او آفريده ، يعنى صورت آن سيلى خورده و اينها پاسخهاى درستى باشند و الحمد للَّه « 1 » .
هامش
( 1 ) مضمون اين حديث در تورات هم آمده و بسا كه راويان يهودى نژاد آن را به پيغمبر ( ص ) نسبت داده باشند و مصنف ( ره ) نه سندى براى حديث آورده و نه بضعف سندى آن اشاره كرده و برخى آن را توجيه كردند كه مقصود صورت اخلاقى است نه صورت جسمانى و اشاره باينست كه خداوند استعداد همه گونه كمالى را در آدمى نهاده و ميتواند خود را باخلاق عاليه و كمالات معنويهء خدائى برساند و مؤيد آنست حديث قدسى معروف كه :
« عبدى اطعنى حتى اجعلك مثلى »
بندهام مرا فرمانبر تا تو را نمونهء خود سازم و معروف است كه ولى كامل مظهر خدا است . ( مترجم )