بخشش كرده ؟ گفتند : آرى يا رسول اللَّه مردى در مسجد سؤال كرد و على در حال ركوع انگشترش را به او داد پيغمبر ص فرمود : اللَّه اكبر در باره او قرآنى نازل شده و هر دو آيه بالا را خواند براشان و آنگاه عبد اللَّه بن سلام و يارانش را خواست و فرمود :
خداوند از يهود دوستانى بشما عوض داده و هر دو آيه را خواند بر آنها و برخى بيخبران گمان بردند كه هر دو آيه بخاطر عبد اللَّه بن سلام فرو شدند و هر كه بكتب تفسير و نقل اصحاب حديث رجوع كند ميداند كه مطلب آنست كه ما شرح داديم و كاف و ميم - كم - شماها - در قول خدا سبحانه - وليكم - خطاب به همه امت است از حاضر و غائب و موجود و آنكه پس از ان زمان يافت شود مانند قول خدا تعالى است - 182 سوره البقره -
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ
- نوشته شده بر شما روزه - و همانا رسول خدا ص عبد اللَّه بن سلام و يارانش را خواست و هر دو آيه را براشان خواند تا آنان را مژده دهد كه در جمع كسانى هستند كه ولى و سرپرست آنان خدا است و رسولش و امير مؤمنان .
اگر گويند : در آيه لفظ جمع آمده كه فرموده الذين آمنوا و چگونه راست باشد كه مقصود از ان يكى باشد ؟
به آنها گوئيم بسا كه يكى را بلفظ جمع تعبير كنند براى تعظيم و احترام او و در گفتگو و لغت منكر آن نباشند و آن را به كار برند و خدا عز و جل هم فرموده - 1 - سوره نوح - ما فرستاديم نوح را بسوى قومش - و در آيه 9 سوره الحجر فرمايد راستش ما فرو فرستاديم ذكر را و راستش ما آن را نگهبانيم ، با اينكه ما ميدانيم خدا تنها نوح را فرستاده و تنها ذكر را فرو آورده و نگهدار است و مانند اين تعبير بسيار است « 1 »
هامش
( 1 ) و مىشود گفت : تعبير بلفظ جمع در اينجا اشاره است باينكه جانشين پيغمبر در تدبير و سرپرستى امت تنها يكى نبوده و چند تن بودند كه تا 12 رسيدند و توصيف باينكه زكات دادند در حال ركوع وصف خاندانى آنها است زيرا يك وصف برجسته پدر را بنژاد او نسبت دهند چنانچه خداوند پيغمبر كشى را به همه بنى اسرائيل نسبت داده با اينكه پدران آنان كشنده بودند و بسا كه اين كار از همه امامان واقع شده باشد گر چه در احوال يك يك ضبط نشده « مترجم » ،