دليلى از قرآن بر اثبات امامت امير مؤمنان عليه السّلام
خدا عز و جل فرموده آيه 55 سوره المائده - جز اين نيست كه ولى ( سرپرست ) شما خدا است و رسولش و آنان كه گرويدند هم آنها كه نماز را بر پا دارند و زكات را بدهند و آنان در ركوعند .
اينكه فرموده ولى شما يعنى اولى بشما و سزاوار بتدبير شما و سرپرست كارهاى شما و كسى كه فرمانبردن شما از او واجب است و معنى امام همين است و مقصود خدا از اينكه فرموده آنان كه گرويدند و نماز را بر پا داشتند و زكات را دادند و در ركوع بودند امير مؤمنان على بن ابى طالب ( ع ) است زيرا آن حضرت بود كه انگشتر خود را در حال نماز صدقه داد و توضيح آيه اينست كه همانا مدبر شما و سر كار امور شما و آنكه طاعتش بر شما واجب است خدا است و رسول خدا ص و على بن ابى طالب و اين نص قرآنست بر امامت امير مؤمنان ( ع ) بر همه مردمان .
اگر مخالفان گويند : اول دليل بياوريد بر اينكه معنى ولى آنست كه شما گفتيد .
گوئيم : دلالت لفظ ولى بدان چه ما گفتيم روشن است و اشكالى ندارد آيا نبينى كه مردم گويند : اين ولى زن است ، و مقصودشان اينست كه اختيار دار شوهر دادن او است و عقد بستن بر او و از عصبه مقتول ( خويشان پدرى ) تعبير كنند به اولياء خون براى آنكه اختيار و استحقاق خونخواهى دارند ، و گويند پادشاه ولى همه رعايا است و آن را كه براى جانشينى خود كانديد كرده گويند ولى عهد مسلمانان شده و چون ولى حق نظم و تدبير امور دارد كميت سروده :