از رسول خدا ص امام باشد در هر حال و مخصوص زمانى دون زمانى نباشد و ما منكر تخصيص آنيم از اينجا كه خداى تعالى و رسولش در هر حال ولى ما باشند نه در زمان خاصى و چون امير مؤمنان ( ع ) هم برسول ص عطف شده واجب است كه بطور مطلق ولى مردم باشد چنانچه پيغمبر ص سزاوار آنست و از آن جدا نيست و تنها مسلم است كه تا رسول خدا ص زنده بود جز او پيشوا و امامى براى مردم نبوده و گر نه امير مؤمنان ( ع ) از هنگام نزول اين آيه بىفاصله سزاوار اين مقام بوده و اين دليل است كه آن حضرت پس از پيغمبر ص بىفاصله مستحق امامت بوده و امام ديگرى در ميانه نبوده ، سپاس از ان خدا كه با برهان روشن به حق و درستى رهنما است .
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 391
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٩١