شعائر و تجليل آنها كه مقتضى جواز است .
محقق اردبيلى ( ره ) گفته : بر تقدير حرام بودن آنيه طلا و نقره نبايد مشاهد را براى عنوان تعظيم شعائر و دلبندى مردم بدانها استثناء كرد زيرا چنين استحسانى دليل تخصيص عموم حكم نميشود اگر وجود داشته باشد ، و بسا منع نكردن فقهاء پيشين بفرض اينكه ميتوانستند دليل باشد بر عدم حرمت جز استعمال آنها در خوردن و نوشيدن و جواز نگهدارى آنها بدين روش .
9 - علّامه - ره - در منتهى گفته : باكى نيست در به كار بردن كمى از نقره مانند زيور براى شمشير و كاسه و زنجير كاسه و بينى بند طلا و بست دندان چون جمهور عامه ، در قدح رسول خدا روايت كردند و هم خاصه در باره آينهء موسى بن جعفر عليه السّلام و هم عامه روايت كردند كه : بينى عرفجة بن سعد در جنگ كلاب آسيب ديد و بينى بندى نهاد و بوى گند ميداد و پيغمبرش صلى اللَّه عليه و سلم فرمود : تا آن را از طلا بسازد كه نياز بدان داشت و برگرفتن آن براى نياز جائز است و هم بىنياز بدان گرچه برخى مخالفند ، و برگرفتن آنچه اناء نباشد از طلا و نقره موجه اينست كه مكروه است و حرام نيست مانند صفحه دسته شمشير ، ميل سرمه چون نفع دارد و زيان ندارد .
و براى روايت انس كه گويد : نوك غلاف شمشير رسول خدا صلى اللَّه عليه و سلم و سر دستههاى آن از نقره بود و در ميان آنها هم حلقههاى نقره بود .
و روايت محمّد بن اسماعيل كه امام موسى عليه السّلام فرمود : تا عصاى نقرهكوب عباس را شكستند بسا حمل بر كراهت شود يا مانند آن .
در معتبر گفته صاحب وسيله گويد زيور سه دسته است :
1 - طلا و نقره و گوهر ، طلا براى زيور مرد حرام است و براى زيور زنها حلال است جز در حال حداء ( يعنى عزادارى در مرگ شوهر مرده ) .
و نقره و گوهر ( مانند عقيق و فيروزه و الماس ) براى مردها جائز است كه زيور باشند چنانچه براى زنها جائز است ، ولى پوشيدن زيور مخصوص مرد بر زن مكروه است و پوشيدن زيور مخصوص زن بر مرد مكروه است ، و همچنين
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٧