تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤
خوردن حرام است يا خوردنى در كافى گفته : آنچه خوردنش حرام است بر دو وجه است : 1 - حرمت متعلق به عين خوردنى باشد . 2 - حرمت خوردن بوجه خاصّى باشد ، نوع يكم چون استر و خوك و سگ تا آنكه گويد : نوع دوّم ، مردار جاندارانى كه خون جهنده دارند و تا گفته : خوراك كافران و آنچه باندام تن خود با آن مباشرت كنند و خوراك بر سر سفره مى خوارى و خوراك در ظرف طلا و نقره وانگه گفته : فصل در آنچه نوشيدنش حرام است ، اندك مست كن و بيشش خمر است و حرام - تا اينكه گفته : و هر پاكى كه نجس شود ، و نوشيدن در آنچه از ظرفها كه خوردن در آنها حرام است - پايان - و سخن او در باره حرمت نوشيدن صريح است و موافق مشهور است و من به خود كلام مفيد دست نيافتم . 4 - اختلاف دارند فقهاء اصحاب در اينكه وضوء و غسل با ظرف طلا و نقره باطل است يا نه ؟ در معتبر گفته : وضوء و غسل از آبى كه در ظرف طلا و نقره است باطل نيست زيرا برگرفتن آب جزء عمل طهارت نيست بلكه شروع در عمل طهارت پس از برگرفتن آب است و اثرى در بطلان عمل طهارت ندارد و علامه در منتهى گفته موجه بطلانست زيرا گرفتن آب مقدمه عمل طهارتست و اگر حرام باشد نميشود مأمور به باشد چون مفسده دارد . در مدارك گفته : كلام علامه خوبست در آنجا كه آب منحصر در ظرف طلا يا نقره باشد و مقدمه بودن آن ثابت باشد و اما اگر آب ديگرى باشد در اختيار او پيش از فوت موالات ظاهر صحت عمل طهارت است چون مأمور باستعمال آب هست و متوقف بر كار حرامى نيست و برگرفتن آب كه حرام است جدا است از حقيقت عمل طهارت - پايان -