تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥
و همچنان اختلاف دارند در بطلان عمل طهارت هر گاه ظرف طلا يا نقره آبريز آب آن باشد و عدم بطلان در اينجا روشنتر است . 5 - در منتهى گفته : حرمت استعمال ظرف طلا و نقره مشترك است ميان مردان و زنان براى عموم ادله آن و مباح بودن زيور طلا براى زنها دليل نمىشود كه استعمال ظرف طلا هم براى آنها مباح است زيرا نياز زدن بزيور طلا سبب مباح بودن آنست و اباحه مخصوص به همان زيور است پايان ، و در ذكرى بر آن دعوى اجماع كرده . 6 - در منتهى گفته : اگر ظرفى از طلا يا نقره بسازد با روكشى از مس يا قلع استعمالش حرام است چون نهى آن را فراگيرد ، و اين يكى از دو قول شافعى است ، و در قول ديگرش حرام نيست زيرا اسراف در باره آن بمردم نمايان نيست و نگرانى فتنه‌اى نسبت به فقراء ندارد و اظهار تكبر هم ندارد و پاسخش اينست كه اسراف هست گرچه پايدار نيست پايان . من گويم : اين علتها كه بيان شده در نصّ نيامدند و حكم شرعى وابسته آنها نيست ، و عمده اينست كه نام ظرف طلا يا نقره دارد يا نه در عموم نهى درآيد يا در نيايد و دعوى صدق نام ظرف طلا يا نقره بر چنين ظروفى بعيد نيست . 7 - فقهاء اصحاب در باره جواز برگرفتن ظرفهاى كوچك طلا و نقره كه در خوردن و نوشيدن به كار نروند مانند سرمه‌دان و غاليه‌دان اختلاف دارند و هم در هر چه مانند آنها باشد ، زيرا صدق لفظ آنيه كه مورد نهى است بر اين گونه ابزار مورد شك و ترديد است ، بلكه برخى از فقهاء دعوى كرده كه متبادر و آنچه در ذهن درآيد از لفظ آنيه و اوانى همان ظرفهاى خورد و نوش است و اين لفظ بر شمعدان و چراغ و ظروف چينى و بر قنديلها كه در مشاهده و مساجد آويزند صادق نيست و مؤيد آنست آنچه در خبر على بن جعفر گذشت آنجا كه فرموده : همانا بد است استعمال آنچه با آن نوشند ، و اين حديث دست كمى از صحيح ندارد ، چون حميرى و برقى آن را از كتاب على بن جعفر روايت كردند و كتاب او اظهر