خود منع كند ، و در اينجا اعتراض شود در باره مشاهد مشرفه كه در ظروف طلا و نقره چراغ و شمع افروزند ، زيرا لازم آيد ارتكاب حرام براى انجام زيارت كه مستحب است بنا بر قول باينكه اين گونه استفاده هم انتفاع است و حرام است ، و ظاهر اينست كه اين گونه احتياطهاى دور از حقيقت سبب ترك فضائل به اين بزرگى نشوند ، زيرا آتيه بودن شمعدانها خود محل منع است چنانچه خواهى دانست ، و هم حرمت هر استعمالى ممنوع است ، و اين گونه استفاده را اصلا استعمال نگويند ، و مؤيد آنست روايت كلينى ( 3 / 171 ) و شيخ در سند حسن و صحيح از زراره آورده كه امام پنجم در جنازه مردى از قريش حاضر شد و من همراهش بودم و عطاءهم حاضر بود و زنى شيون كرد و عطاء گفت بايد خاموش شوى يا ما برگرديم و آن زن خاموش نشد و عطاء برگشت ، من به امام عليه السّلام گفتم : عطاء برگشت ، فرمود : چرا ؟ گفتم : اين زن شيون كرد و به او گفت : يا خاموش باش يا من برميگردم و خاموش نشد و او برگشت ، فرمود ما را ببر ، پس اگر اين باشد كه باطلى را بهمراه حقى بينيم و آن حق را وانهيم حق مسلمان را نپرداختيم و اما آنچه برخى ميكنند و با خود شمعى در زيارتگاه مىبرند و با آن زيارت نامه ميخوانند گويا در باره احتراز از استفاده از شمع شمعدان طلا و نقره سودى ندهد مگر در آنجا كه از روشنى آنها هيچ استفاده نكنند و آن هم در غالب نشدنى است و با رسيدن پرتو از شمعدان طلا و نقره خواندن با همه آن روشنيها انجام شود و قصد در اينجا سودى ندارد .
و شگفت است كه يكى از افاضل همعصران ما براى زيارتگاه پاك امام رضا عليه السّلام شمع مىفرستاد تا مردم در پرتو آن زيارتنامه بخوانند به گمان اينكه اين كار برايشان سودى دارد و مانع ارتكاب فعل حرام مىشود .
محقق اردبيلى - ره - گفته : در هيچ خبر معتبرى نهى از استعمال مطلق ظرف طلا و نقره وارد نشده ، آرى در صحيحه محمّد بن اسماعيل كراهت آمده و در حسنه حلبى نهى از خوردن در ظرف نقره و اين دو درستترين خبرى هستند كه در اين مسأله نقل شدند و در منتهى گفته : ظاهر اينست كه مقصود از كراهت
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 308
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٨