شراب ذرت است و بقولى شراب جو و گندم و در آنست كه گمانم از طاوس باشد كه شراب ذرت يك مكيدنش هم حرام است چون مزر به معناى چشيدن دنبال هم است و مزه كردن ، گفته : در حديث بارها نام نبيذ آمده و آن نوشابهاى است كه از خرما و كشمش و عسل و گندم و جو و جز آن سازند ، و نبيذ به مى انگور هم گويند چنانچه به نبيذ خرما هم گويند .
( ) 2 - مشهور ميان فقهاء اين است كه نوشاندن مسكرات به جانداران جائز است بلكه نوشاندن محرّمات ديگر به حكم اصل و بىتكليفى آنها و قاضى آن را حرام دانسته چنانچه گذشت ولى آن را مكروه شمردند براى روايت ابى بصير و روايت غياث و معروف نزد فقهاء حرمت نوشاندن مى است بكودكان براى روايت عجلان و جز آن .
در دروس گفته : جائز نيست هيچ مست كن بكودك نوشانند و اما بهيمه مشهور كراهت آن است و قاضى هر دو را حرام دانسته و روايت ابى بصير دلالت بر كراهت دارد در باره بهيمه ، و در روايت عجلان است كه : هر كه بنوزادى مست كن نوشاند خدا او را از حميم دوزخ نوشاند پايان ، در مختلف گفته : شيخ در نهايه گويد مكروه است به چيزى از دواب مى و مسكر نوشاند ، ابن ادريس همچنين گفته ، ابن برّاج گفته : جائز نيست به هيچ بهيمه و كودكى خمر و مسكر نوشاند و مورد اعتماد قول شيخ است ، دليل ما اصل عدم حرمت است زيرا بر دواب تكليفى نيست و حرمتى متوجه آنها نتواند بود و نه به صاحب آنها چون آن را ننوشيده و همانا مكروه است براى روايت ابو بصير از امام صادق عليه السّلام گفت : پرسيدمش از گاو و جز آن كه نوشانند يا بخورانند به دو آنچه را خوردنش يا نوشيدنش به مسلمان روا نباشد آيا مكروه است ؟ فرمود : آرى مكروه است .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 263
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٣