حرام كرده زيورى كه خدا براى بندههاش برآورده و روزيهاى پاكيزه را ، بگو اينها از آن آنانند كه گرويدند در زندگى دنيا و ويژه است براشان در روز رستاخيز » و از على عليه السّلام ( مضمون حديث شماره 4 حبه عرنى را آورده ) .
باب پنجم نكوهش پرخورى و خوردن بر سيرى و شكوه از خوراك
در خصال ( 351 ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه مؤمن در يك روده خورد و كافر در هفت روده .
در مجازات و شهاب : مانندش آمده .
بيان : سيد - ره - گفته : اين تعبير مجازيست و مقصود اينست كه مؤمن را خوراك اندكى كه مايه زيست است بس است و در خوراك كامجو نيست و شهوت خوراك ندارد و به اين ماند كه در يك روده غذا مىخورد و پر نميخورد ، و كافر پرخور و شكم باره است و مقصودش از زيستن همان خوردنست و بدنبال كالاى دنيا است كه نقدش درخواست دارد و از نعمت آينده نااميد است ، بنده كامجوئيست و رنج فرمانبرى دلخواه را دارد و گويا در هفت روده مىخورد چون خوردنش براى لذت است نه حفظ جان و زيستن و شكمخواره است و قناعت ندارد - پايان - راوندى - ره - گفته : روده روانگاه خوراك است در درون شكم و اين تعبير مثلى است چون مؤمن تنها حلال خورد و از خوردن حرام و شبهه بر كنار است ، و كافر باك ندارد چه خورد و چگونه خورد و از كجا خورد ، و از اين رو خورش كافر بيش از خورش مؤمن است و هفت را نمونه آورده چنانچه هفتاد را نمونه بسيارى آرند و خدا تعالى فرموده : ( اگر هفتاد بار برايشان آمرزشجوئى خداشان نيامرزد هرگز - 80 - التوبه » و معا بمعنى ناودان هم آمده كه آب را بفرود روان كند ، ابو عبيد گفته : اشاره دارد كه مؤمن نزد خوردن نام خدا برد و بركت آورد و كافر بىنام خدا خورد و بركت ببرد ، و اين وجه چنانست كه بينى . و بقولى