و گفته : حوصله با لام مشدّده و بىتشديد آنجا است كه دانه در آن جمع كند بجاى معده است براى آدمى .
2 - در خصال - 2 - 615 - جزء حديث اربعمائه - : بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه كناره كشيد از خوردن پرندهاى كه نه قانصه دارد و نه صيصيه و نه حوصله ، و بپرهيزيد از هر درنده نيشدار و پرنده چنگالدار .
توضيح : مقصود از نيشدار هر نيشدار است يا نيشدارى كه با آن ميدرد ، در مصباح گفته : دندان نيش آدمى آنست كه پهلوى رباعياتست ، ابن سينا گفته در جانور نيش و شاخ با هم نباشند .
شهيد ثانى - ره - گفته : مقصود از نيشدار آنست كه با آن بر جانور ديگر تجاوز كند و برترى يابد و شامل ناتوان و توانا هر دو است و فراگيرد سگ ، شير ، پلنگ ، يوز ، خرس ، ميمون ، فيل ، گرگ ، روباه ، كفتار و ابن آوى را زيرا اينها همه با نيش حمله برند .
و مالك مخالف حرمت همه است و درندهها را مكروه داند نه حرام و ابو حنيفه در حرمت همه با ما موافق است ، و شافعيه نيشداران ناتوان را چون روباه و كفتار و ابن آوى از توانا جدا كردند و دومى را حرام دانند نه اولى را - پايان - در قاموس گفته : چنگال ناخن هر درنده است از راه رو و پرنده يا همان چنگال پرنده شكاريست - پايان - و محقّق - قد - از پرندههاى حرام شمرده آن را كه چنگال توانا دارد مانند باز و صقر و عقاب و شاهين و واشه يا ناتوان چون كركس و رخمه و بغاث ، و در مسالك گفته : حرمت هر پرنده چنگال دار نزد ما مورد اتفاق است و مالك آن را طبق اصل حلال دانسته .
3 - در علل - 167 : بسندش از محمّد بن سنان كه امام هشتم عليه السّلام به او نوشت پرندهها و وحشيان درنده همه حرامند چون خورندهء مردار و گوشت آدمى و عذره و مانند آنند ، و خدا نشانه وحش و طير حلال و حرام را چنان قرار داده كه پدرم
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٧