سماعه برآيد كه بجاى معده است براى آدمى چون از امام رضا عليه السّلام روايت كرده كه بخور از پرندههاى خشكى هر كدام حوصله دارند و از پرندههاى آبى هر كدام چينهدان دارند مانند كبوتر نه چون معده آدمى .
و شهيد ثانى - قد - گفته صيصيه بكسر اولش انگشت زائديست در پشت پاى پرنده بجاى انگشت بزرگ آدميزاده چون خارك پاى او است و بخار هم صيصيه گويند - پايان - سپس بدان ميان اصحاب معروف است كه هر پرنده در حال پرواز صاف پروازيش بيش از پر زدنش باشد حرام است و اگر برابرند يا پر زدنش بيش است حرام نيست و برابر در اخبار ذكرى ندارد و شايد براى كميابى يا دشوارى تشخيص آنست ولى عموم آيات و روايات دليل حلالى است . و اين عقيده آنها هم معروف است كه اگر نه چينهدان دارد و نه حوصله و نه سيخك پا حرام است و هر كدام يكى از اينها را دارند حلال است و در اين قاعده كلى و در قاعده گذشته فرقى ميان پرنده خشكى و آبى نيست .
و شهيد ثانى - ره - آنجا كه محقق - ره - گفته : « هر كدام يكى از اينها را دارند حلالند تا نصى بر حرمت آن نباشد » گفته : به اين قيد اشاره كرده كه اين نشانهها در پرندهايست كه حالش معلوم نيست ، اما آنچه نص بر حرمت دارد وجود اين نشانهها اثرى ندارد ، و ظاهر اينست كه در اين باره اختلافى نيست ، و پرندهء حرامى شناخته نيست كه يكى از اينها را داشته باشد و حلالى كه هيچ كدام را نداشته باشد ولى مصنف - ره - در اين باره پيروى از نص نموده كه امام رضا عليه السّلام فرموده : كه با چينهدان و حوصله پرنده ناشناس كه پروازش معلوم نيست آزموده شوند و هر پرنده ناشناسى .
سپس گفته : دفّ پرنده جنباندن دو بال است در پرواز كه گويا با آنها به پهلوى خود مىزند ، وصف پرواز بىحركت بالها است چنانچه مرغان شكارى دارند .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 66
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٦