يا نداند پس بخورد .
18 - و از آن حضرت عليه السّلام كه شكارى را كه سگ گيرد و شكارچى آن را زنده دريابد وانگه جان دهد در آنجا كه سگ كار كرده فرمود : بخور خدا عزّ و جلّ فرمايد « پس بخوريد از آنچه براتان نگهداشتند » و اما اگر شكارچى آن را زنده دريابد و در سر بريدنش مسامحه كند يا آن را بمنزلش برد و جان دهد يا سگى كه گرفتهاش آموخته نباشد حرام است .
19 - از على عليه السّلام كه شكار سگ گبر خورده نشود جز مسلمانش گيرد و گردن بند نهد و بياموزد و بفرستد فرمود : و اگرش مسلم دنبال شكار فرستد جائز است خوردن آنچه نگهدارد و گرچه او را نياموخته .
20 - و از جعفر بن محمّد عليه السّلام كه چون مردى شكارى با شمشير زند يا با نيزه يا با تيرش بكشد و نام خدا را در آن كار برده باشد حلال است و در باره مرديكه تير به شكار زده و از او كوتاه آمده و مردمى پيش افتادند و شكار را با شمشير زدند پيش از گرفتنش فرمود حلال است خوردنش .
21 - و پرسش شد عليه السّلام از نرّه گاو وحشى كه مردم با شمشيرش زدند و بسم اللَّه گفتند و آن را ميان خود تيكه كردند ، فرمود تذكيه شده و حلال است .
22 - و از او عليه السّلام در باره مرديكه تير به شكار زده و شكار تحمل كرده و با تير رفته يا نيزه به او زده و تحمل كرده و با آن رفته و از او نهان شده و فردايش آن را بيجان يافته و تيرش در پيكر اوست يا به او تيرى زده كه بجانگاهش خورده و دانسته كه از كار او بيجان شده نه از جز او فرمود : خوردنش حلال است چون البته از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت شديم كه فرمود : هر شكارى زدى و جابجا جانداد بخور و هر چه نهان شد وانگه مرد مخور و اين گفتار مبهمى است كه نهى براى تأديب و كراهت است يا در صورت شك در اينكه بيجانشدنش از كار او بوده يا نه و آنچه از جعفر بن محمّد عليه السّلام آورديم تفسير آنست و ترديد ندارد كه اگر بداند اويش كشته حلال است .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٠