نكرديد جز يك روز ، 104 طه » و بيان كرده كه مردمى در قيامت ندانند چه اندازه در گورها ماندند تا آنجا كه برخى پندارند 10 روز و برخى تنها يك روز ، و نميشود اين وصف كسى باشد كه تا روز قيامت عذاب كشيده يا نعمت ديده زيرا چنين كسى به حال خود نادان نيست و در اشتباه نماند .
و البته از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : همانا پرسش در گور از كسى است كه ايمان محض يا كفر محض دارد و از ديگران صرف نظر شود ، و در باره رجعت هم فرمود همانا به دنيا برگردد هنگام ظهور قائم عليه السّلام هر كه محض ايمان دارد و يا محض كفر و اما ديگران رجوع ندارند تا قيامت .
و البته همكيشان ، اختلاف دارند در كسى كه پس از مرگش نعمت بيند يا عذاب چشد ، برخى گفتند نعمت و عذاب از آن روح است كه امر و نهى و تكليف به دو توجه داشته و آن را جوهر نامند ، و ديگران گويند روح زندگى تن است در دنيا و بايد نعمت و عذاب از تن باشد ، و از نظر عقل هر دو رواست .
و قول آنكه گفته جوهر مخاطب است روشنتر است و فلاسفه آن را « بسيط » نامند ، در حديث هم آمده كه پيغمبر و ائمه بعدش بخصوص پس از مردن با تن و روح به آسمان برآيند و با همان تن دنيوى نعمت يابند و اين مخصوص حجج خدا است نه ديگران ، و در روايت است كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه نزد گورم به من صلوات فرستد من آن را شنوم و هر كه از دور به من صلوات فرستد بمنش رسانند و فرمود : هر كه يك بار بر من صلوات فرستد من ده بارش صلوات فرستم پس هر كس از شماها ميخواهد بسيار بر من صلوات فرستد يا كم ، و بيان كرده كه پس از بيرون رفتنش از دنيا صلوات بر خود را شنود و اين نشود مگر آنكه نزد خدا زنده باشد .
و همچنين باشند ائمه هدى سلام سلام كن نزديك را شنوند و از دور را به آنها رسانند و اخبار درست از آنها بدين معنا وارد است و البته خدا هم فرمود « مپندار البته آنان كه در راه خدا كشته شدند مردگانند بلكه زندهاند - الآية - 169 - آل عمران » تا آخر آنچه در كتاب معاد گذشت ، گويم ما هم در آنجا در اين باره سخن
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 76
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٦