و دور نيست كه اين پديده بخارى گاهى سبب راندن شيطانى شود كه نزد فلك رود تا گوش گيرد ، و روايت اينكه آن پس از تولد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله رخ داده اگر درست باشد شايد مقصود كثرت وقوع آنست ، يا اينكه از آن وقت وسيله راندن شده است و اختلاف است كه هدف آن آزار بيند و برگردد يا بسوزد ولى بسا كه خطا كند و بشيطان نرسد ، مانند موج براى كشتى سوار ، و از اين رو به كلى دست از خبر دزدى بر ندارند .
گفته نشود شيطان از آتش است و نسوزد ، زيرا او از آتش صرف نيست مانند آدمى كه از خاك صرف نيست ، با آنكه آتش تند آتش سست را نابود سازد ( ثاقب ) يعنى با پرتوش هوا را بشكافد .
أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
رازى در ( ج 7 ص 239 ) تفسيرش گفته : آن آب بارانست ، و گفتهاند هر چه آب در زمين است از آسمانست و خدا آن را بيك موضعى ميفرستد و پخش مىكند « و آن را در چشمههاى زمين روان مىكند » كه رگهاى جسم زمينند « سپس بدان زرعى با رنگ گوناگون بر مىآورد » سبز ، سرخ ، زرد و سفيد و جز آن ، يا بانواع مختلف از گندم و جو و كنجد . . .
مِنَ السَّماءِ رِزْقاً
يعنى اسباب روزى چون باران «
يُنَزِّلُ الْغَيْثَ
» بيضاوى در ( ج 2 ص 399 ) تفسيرش گفته : يعنى بارانى كه از قحطى بفرياد آنها رسد و مقصود باران نافع است . . .
وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً
طبرسى - ره - در ( ج 9 ص 152 ) مجمع گفته : از ابن كواء روايت است كه پرسيد از امير المؤمنين عليه السّلام و او بر منبر خطبه ميخواند كه «
الذَّارِياتِ ذَرْواً
» چيست ؟ فرمود : بادها ، گفت : «
فَالْحامِلاتِ وِقْراً
» ؟ فرمود : ابر گفت :
فَالْجارِياتِ يُسْراً
؟ فرمود : كشتيها ، گفت : «
فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً
» فرمود : فرشتهها .
و از ابن عباس و مجاهد هم روايت شده ، ذاريات بادها است كه خاك و خاشاك را مىپاشاند ، حاملات ابر كه آب را از جايى به جائى حمل كنند و بدان سنگين