در كافى از على بن محمّد بىسند از امام أبى الحسن الرضا مانند آن را آورد ( ج 1 ص 120 ) بيان : اين خبر صريح است در حدوث جهان و ذكر علت در آن شده و شرحش در كتاب توحيد گذشته .
51 - در توحيد ( ص 236 ) و در عيون بسندش از ابى صلت هروى . گفت :
مأمون از ابى الحسن على بن موسى الرضا عليه السّلام تفسير قول خداى عز و جل « و او است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد و عرشش بر آب بود تا بيازمايد كه كدام شما خوشرفتارتريد » پرسيد و در پاسخ فرمود : راستى كه خدا تبارك و تعالى عرش و آب و فرشتهها را پيش از آسمانها و زمين آفريد ، و فرشتهها به خود و بعرش و آب دليل بر وجود خدا عز و جل آوردند ، سپس عرش خود را بر آب نهاد تا بدان توانائيش بفرشتهها روشن شود و بدانند كه خدا بر هر چيز توانا است ، سپس عرش را به توان خود برافراشت ، و بر آورد و بالاى هفت آسمان نهاد .
سپس آسمانها و زمين را در شش روز آفريد ، و استوار بر عرش بود ، مىتوانست همه را در يك چشم بهمزدن آفريند . ولى خدا عز و جل آنها را در شش روز آفريد تا بر فرشتهها روشن شود آنچه را خرده خرده مىآفريند و از آن دليل گيرند بر خدا تعالى ذكره پى در پى ، و نيافريد عرش را براى آنكه نيازى به دو داشت زيرا خدا بىنياز است از عرش و از همه آفريدهها ، وصف نشود كه بر عرش قرار دارد زيرا خدا جسم نيست و بسيار از صفت آفريدههايش برتر است .
و اما اينكه فرمود « تا بيازمايد كدام خوشرفتارتريد » خدا عز و جل خلقش را آفريد تا آنها را بفرمانبرى و پرستش خود بيازمايد اما نه براى تجربه و بازرسى زيرا او هميشه بهر چيز دانا است ، مامون گفت : اى ابا الحسن عقده دلم را گشودى خدا به تو گشايش دهد .
52 - در علل ( ج 2 ص 295 ) بسندش از ابى اسحاق ليثى گفت : امام پنجم عليه السّلام به من فرمود : اى ابراهيم راستى خدا تبارك و تعالى هميشه دانا بوده :
همه چيز را از ناچيز آفريده ، و هر كه پندارد خدا چيزها را از چيزى آفريده
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 59
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٩