دوباره برايم بگو ، و بر او باز گفت : و ابرش ملحد بود و سه بار گفت : من گواهم كه تو زاده پيغمبرى .
48 - و از همان « راستى پروردگار شما آنست كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريده » فرمود در شش وقت « سپس بر عرش استوار شده » يعنى برآمده بر عرش - تفسير علي بن ابراهيم ( ص 219 ) .
بيان : تاويل روزها بوقت يا براى اينست كه هنوز شب و روزى نبوده و روز به اندازه آن گرفته شده يا مقصود از روز يك بار است و آفريدن هر چيزى در اسرع وقت شده و مجازاً آن را روز خوانده چنانچه گفته شده .
49 - در عيون ( ج 1 ص 240 ) بسند خود از امام رضا عليه السّلام از پدرانش فرمود :
علي عليه السّلام در جامع كوفه بود كه مردى شامي برابرش ايستاد و گفت به من خبر ده از نخست چيزى كه خدا آفريده ، فرمود : روشنى آفريده ، گفت پس آسمانها را از چه آفريده فرمود : از بخار آب ، گفت : زمين را از چه آفريده ؟ فرمود : از كف آب گفت : كوهها را از چه آفريده ؟ فرمود : از موجها « تا آخر خبر » .
بيان : ممكن است مقصود از نور نور پيغمبر و ائمه عليه السّلام باشد چنانچه در بيشتر اخبار آمده .
50 - در توحيد ( ص 125 ) بسند خود از ابي الحسن الرضا عليه السّلام كه فرمود :
بدان ، خدا خيرت آموزاد ، كه خدا تبارك و تعالى قديم است و قدم وصفى است كه خردمند آن را دليل داند كه چيزى پيش از او و بهمراه او نبوده ، و البته روشن است براى ما باعتراف عموم معجزه اين وصف كه چيزى پيش از خدا نبوده و چيزى با او پاينده نيست ، و باطل است گفته كسى كه پنداشته پيش از او يا بهمراه او چيزى بوده ، و اين براى آنست كه اگر چيزى از هميشه همراه او باشد نمىتواند كه آفريننده او باشد ، چون هميشه با او بوده و چگونه آفريننده چيزيست كه هميشه با او بوده ؟ و اگر پيش از او چيزى باشد مبدأ نخست او است نه اين ، و نخست سزاوارتر است كه آفريننده دومي باشد .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 58
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٨