را از هوا آفريد و آب را از هوا آفريد ، و عرش را از هوا آفريد ، و عقيم كه باد شديد است از هوا آفريد و آتش را از هوا آفريد و همه خلق را از اين شش آفريد كه از هوا بودند ، و باد تند را بر آب مسلط كرد و بر آن زد و موج و كف بسيارى برآورد و دودش در فضا بركشيد ، و چون وقتى را كه خواست رسيد ، به كف فرمود خشك شو خشك شد و بموج فرمود خشك شو ، خشك شد ، و كف را زمين كرد و موجها را كوههاى لنگر زمين ، و چون آن دو را خشك ساخت ، بروح و قدرت فرمود : عرشم را بر آسمان بسازيد ، و عرشش را بر آسمان ساختند ، و بدود فرمود : خشك باش و خشك شد ، و به او فرمود سوت بزن و سوت زد ، پس به او و زمين هر دو آواز داد كه :
كه بيائيد بدلخواه يا ناخواه : گفتند آمديم بدلخواه .
و آنها را هفت آسمان ساخت در دو روز و زمين را هم مانند آنها ساخت ، و چون شروع كرد در آفرينش روزى خلقش ، آسمان و بهشت و فرشتهها را روز پنج شنبه آفريد ، و زمين را يك شنبه ، و جانوران بيابان و دريا را روز دوشنبه و آن دو روزيست كه خدا عز و جل فرمايد : « آيا شما كافر ميشويد بدان كه آفريد زمين را در دو روز » و درخت و گياه زمين و جويهاى آن و آنچه در آنهاست و جانوران گزنده را روز سه شنبه آفريد ، و جان كه پدر پريانست روز شنبه ، و پرندهها را روز چهار شنبه ، و آدم را در شش ساعت روز جمعه ، و در اين شش روز خدا آسمانها و زمين و هر چه ميان آنها است آفريد .
بيان « يوم السبت » در پارهاى نسخهها نيست ، و آن روشنتر است ، و در صورتى كه باشد گر چه خلاف مشهور است ممكن است كه جمعه خلق آدم ، در شش روز به حساب نيايد ، چون پس از آفرينش جهان بوده يا اينكه آفرينش جان را از خلق جهان محسوب نكرده چون مقصود از جهان آنست كه مشاهده شود و ديده گردد و ذكر فرشتهها هم بمناسبت است براى شرافت آنان يا حساب شش روز را روى تركيب آورده و آغاز آفرينش ظهر روز شنبه بوده و پايانش ظهر روز جمعه كه به حساب نجومى شش روز مىشود ، و اينكه فرمود « در شش ساعت » مؤيد آنست و بهر تقدير اين حديث دچار
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 56
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٦