بودنشان با خداى سبحان دو خداى ديگر را لازم آورد بتقريبى كه گذشت و مؤيد معنى يكم است آنچه نيز در توحيد آورده از عاصم بن حميد از امام ششم عليه السّلام گويد : به او گفتم از ازل خدا مريد بوده ؟ پس فرمود البته كه مريد نباشد جز همراه بامراد : بلكه از ازل دانا و توانا بوده سپس اراده كرده « 1 » .
13 - توحيد ( ص 232 ) بسندش از سلمان ، گفته : جاثليق از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيد به من بگو پروردگار در دنيا است يا در ديگر سرا ؟ در پاسخش فرمود :
پروردگار ما ازلى است . پيش از دنيا بوده ، او سرپرست دنيا و دانا بديگر سرا است .
14 - و بسندش از امام ششم عليه السّلام كه فرمود : سپاس از خدا است كه بوده است پيش از آنكه بودى باشد ، بودن ستايش او را نشايد ، سپس فرمود : بود آنگاه كه هيچ نبود . و گويندهاى او را نميستود ، بود آنگه كه بود شدن نبود . توحيد ص 28 15 - نهج البلاغه ( ج 1 ص 426 ) از نيروى جبار و ريزهكاريهاى شگفت او است كه از آب درياى جوشان در هم موج بر موج چيزى آفريد خشك و خوددار و از آن چند طبقه برآورد و بهفت آسمانش برگشود ، پس از آنكه در هم و بسته بودند ، و بفرمانش خود نگهدار شدند و بر مرزى كه او خواسته بودند برپا ماندند ، ميكشد آنها را سبزه فامى بس ژرفناى و دريائى مسخر و بر آب ، بفرمانش زبون شده و هيبت او را پذيرفته و از ترس حضرت او برجا مانده ، و سرشت سنگهاى سخت و برآمدگيها و تپهها را بر پشت آن و كوههايش را و آنها را در لنگرگاه در افكند و در جايگاه خود چسبانيد ، و سرهايشان تا فضا
هامش
( 1 ) اراد تأثير فاعل مختار است بر فعلى كه انجام ميدهد و خود فعلى است نفسانى كه بدنبالش كار تحقق يابد كار فاعل مختار دو رويه دارد يكى در وجود فاعل و يكى در خارج : آنكه در وجود فاعل است اراده است و آنكه در خارج وجود خارجى آن فعل است و از اين رو تفكيك اراده از مراد محال است و نميشود اراده از صفات ذاتيه و عينيه خدا باشد .