عبد اللَّه خراسانى رسانيده كه امام رضا عليه السّلام فرمود : او مكان را آورد ، او بود و مكانى نبود ، و او چگونگى را پديد كرد ، او بود و چگونگى نبود « تا آخر خبر » .
8 - در احتجاج ( ص 22 ) از صفوان بن يحيى كه گفت : ابو قرّه محدث از من خواست كه او را نزد ابو الحسن الرضا عليه السّلام ببرم و از آن حضرت اجازه خواستم و به من اجازه داد ، و نزد او آمد و مسائلى پرسيد ، و سخن را كشاند تا گفت : چه فرمائى در بارهء كتب ؟ فرمود : تورات و انجيل و زبور و قرآن و هر كتابى كه نازل شده كلام اللَّه هستند كه آنها را براى جهانيان فرستاده تا روشنى و رهبرى راه حق باشند و اينها همه پديد شدهاند ، و جز خدايند ، ابو قره گفت : آيا فانى شوند ؟ ابو الحسن فرمود : مسلمانان اتفاق دارند كه هر چه جز خدا است فنا پذير است ، و هر چه جز خدا است كار خدا است و تورات و انجيل و زبور و قرآن هم كار خدايند ، نشنيدى مردم ميگويند : پروردگار قرآن و اينكه قرآن روز قيامت ميگويد : پروردگارا اين فلانى - و او شناساتر است بوى - البته روزش تشنه بسر كرده و شبش را بيخواب مانده و ( عبادت كرده ) شفاعت مرا در بارهء او بپذير ، و همچنين تورات و انجيل و زبور همه پديد شده و پرورده شدهاند ، پديد آورده آنها را آنكه مانندى ندارد براى رهنمائى مردمى كه خردمندند ، و هر كه پندارد اينها هميشه بودند اظهار كرده كه خدا نخست موجود قديم نبوده و يكتا نيست و هميشه سخن با او بوده ، و آغازى ندارد و معبود نباشد .
بيان - « ليس له بدء » يعنى كلام را علت ايجاد نباشد چون قديم خود ساخته است و سازنده ندارد « و ليس باللَّه » يعنى با اينكه خدا نيست چگونه نياز به صانع ندارد ، يا اينكه لازم آيد خداى صانع معبود به حق نباشد ، چون شريك داشته از قديم ، يا لازم آيند كه خدا خداى كلام نباشد چون هميشه با او بوده و بر آن سبقت نداشته است .
9 - در مهج الدعوات بسند خود از امير المؤمنين عليه السّلام گفته : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 28
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨