تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 29

مساهمون:

ص٢٩
اين دعا به من آموخت و فضيلت بسيارى برايش نقل كرده : « سپاس از آن خدا است كه نيست شايسته پرستشى جز او حق است و روشن ، مدبريست بىوزير و با هيچ آفريده‌اى مشورت نكند ، نخستى كه ديگرگونى ندارد ، پاينده پس از فناء آفريده‌ها . بزرگ پروردگار . نور آسمانها و زمين ، و آفريننده آنها و آغازكننده‌شان ، بيستون آفريدشان ، و زمينها بالاى آب برقرار شدند بوسيله كوههاى خود ، سپس بالا گرفت پروردگار ، در آسمانهاى بلند ، بخشاينده‌اى كه بر عرش استوار شد ، از او است هر چه در آسمانها و در زمين است . و ميان آنها و هر چه زير خاك است - تا گويد - توئى خدا نيست شايسته پرستش جز تو ، بودى آنگه كه نه آسمانى ساخته بود ، و نه زمينى كشيده و نه خورشيدى تابان ، و نه شبى تيره ، و نه روزى فروزان ، و نه دريائى جوشان ، و نه كوهى لنگرين و نه اخترى روان . و نه ماهى نور بخش ، و نه بادى وزان ، و نه ابرى باران ريز ، و نه برقى درخشان ، و نه جانى دم زن ، و نه پرنده‌اى پرّان ، و نه آتشى سوزنده ، و نه آبى در جريان ، بودى پيش از هر چيز ، و آفريدى هر چيز و آغاز كردى آفرينش هر چيز را » تا آخر دعاء 10 - از همان كتاب به چند سند كه رسانده تا ابن عباس و عبد اللَّه بن جعفر از امير المؤمنين عليه السّلام در دعاء يمانى معروف : و توئى جبار قدوس كه پيوسته از ازل بود و هميشه در ناديدنىها تنهائى : در آنها جز تو نيست ، و نباشد از براى آنها جز تو . 11 - از همان - در دعائى كه جبرئيل به پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آموخته : اول و آخر بوده پيش از هر چيز ، و بود كن هر چيز ، و باشنده پس از فناء هر چيز . 12 - در توحيد بسندش از سليمان جعفرى . گفت : امام رضا عليه السّلام فرمود : مشيت از صفات كار است و هر كه پندارد خدا در ازل مريد و خواستاره بوده يگانه پرست نيست ( ص 93 ) . بيان : لزوم شرك از اين راه است كه اگر اراده و خواست ازلى باشند مراد و خواسته شده هم ازلى ميشوند و اثر بخشى در قديم محال است و خداى دومى باشد چنانچه در پيش گذشت چند بار ، يا اينكه آن دو چون عين ذات نيستند هميشه