زيور دارد و نگهبانى است از دست برد ديوان « اينست تقدير و تدبير خداوند با عزت و دانا » كه قدرت و دانشش رسا است .
11 - در آخر آيه سوره ق فرمايد : « نرسيد بما هيچ رنج و خستگى » و اين دروغ شمردن سخن يهود است كه گفتند : خدا روز شنبه آسايش يافت كه آفرينش را بپايان رسانده بود و از اين رو ما در آن هيچ كارى نكنيم .
رازى در ( ج 7 ص 644 ) تفسيرش گفته : از يك مفسرى كه مقصود آيه ردّ بر يهود است كه گفتند : خدا روز يك شنبه آفرينش جهان را آغاز كرد تا شش روز كه بروز جمعه پايان يافت و روز شنبه آرام شد و بر عرشش استوار گرديد و خدا فرمود :
« رنج و ناآرامى بما نرسيد » ردّ بر آنها كرد ، و ظاهر آنست كه مقصود او ردّ بتپرستها است يعنى ما بآفرينش نخست رنج نديديم تا توانا نباشيم باعاده آن در بار دوم و آنچه يهود گفتند و از تورات برگرفتند يا تحريف كردند و يا تفسيرش را ندانستند زيرا يك شنبه و دوشنبه زمانى است از هم جدا و اگر آفرينش آسمان از روز يك شنبه باشد بايد زمان پيش از اجسام باشد ولى زمان از اجسام جدا نتواند بود و بايد پيش از اين اجسام اجسام ديگر باشند و قول بقدم عالم لازم آيد كه مذهب فلاسفه است من گويم : تعيين اين ايام در آفرينش در اخبار معتبره آمده كه به زودى بدانى ، و توهم اينكه قدم عالم لازم آيد باطل است چنانچه پيش دانستى زيرا تصحيح آن به چند وجه ممكن است كه قدم لازم نيايد و تعيين ايام بتقدير زمان آنها مىشود كرد ، بطورى كه پس از آفرينش خورشيد و حركت افلاك بر آن تطبيق شوند و بفرض وجود خورشيد در حركت همان ايام باشند بينديش .
13 - « آيا شما در آفرينش دشوارتريد » بيضاوى ( ج 2 ص 644 ) تفسيرش گفته يعنى آفرينش شما دشوارتر است يا آسمان كه آن را ساخت و از زمينش برافراشت يا كلفتى او را تا بلندى رسانيد و آن را راست كرد و هموار نمود و با آفرينش اختران و تداوير و جز آنها كاملش كرد و شبش را تيره نمود به حركت آسمان و پرتو آفتابش را بر آورد و روز شد و زمين را پس از آن كشش داد و هموار كرد براى سكونت و آبش
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 18
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨