و بوجودشان آورد و دانست آنچه را آفريد هنگامى كه آفريد و آنچه را بوجود آورد هنگامى كه بوجود آورد . پس امام عليه السّلام به خط خود نگاشت : هميشه خدا دانا بود به همه چيز پيش از آنكه همه چيز را بيافريند چون دانستن او آنها را پس از آنكه آفريد همه چيز را .
در توحيد ( 92 ) از احمد بن محمّد بن يحيى از پدرش مانند آن را آورده .
99 - در كافى ( ج 1 ص 107 ) بسندش از جعفر بن محمّد بن ابى حمزه ، گفت نوشتم بدان مرد و پرسيدم كه دوستانت اختلاف دارند در باره علم برخى گفتهاند هميشه خدا دانا بوده پيش از خلق اشياء ، بعضى ميگويند : ما نگوئيم : هميشه خدا دانا بوده چون معنى ميداند اينست كه مىكند ، و اگر علم باشياء را براى او ثابت كنيم در ازل با او چيزى ثابت كرديم ، پس اگر نظر دارى ، قربانت كه بياموزى به من چيزى كه بدانم و از آن نگذرم ، به خط خودش نوشت : هميشه خدا تعالى دانا بوده ، تبارك و تعالى ذكره .
بيان : شرح اين خبر گذشت و بيش از آنچه در اخبار گذشت دلالت دارد كه نزد اصحاب معلوم بوده است كه روانيست چيزى در ازل با خدا باشد و چون پنداشتند علم لازم دارد حصول صورت را نزد عالم ، علم باشياء را در ازل نفى كردند تا با او جز او نباشد ، قياس بر آنچه شاهد است امام متعرض رفع توهم آنها نشد و علم قديم را براى خدا اثبات كرد ، و خلاصه اين اخبار صريحند در اينكه مخلوقات همه حادثند و مسبوق بعدم و خداى سبحان در حال عدم آنها را ميدانسته .
100 - در كافى ( ج 1 ص 108 ) بسندش از فضيل سكره ، گفت به امام پنجم عليه السّلام گفتم : قربانت اگر خواهى به من بياموز خدا جل و جهه پيش از آنكه خلق بيافريند ميدانست كه يگانه است ، دوستانت اختلاف دارند ، برخى گفتهاند : البته پيش از آنكه خلق را آفريند ميدانست ، و برخى گويند معنى ميدانست عمل ميكرد است ، و او امروز ميداند كه او بود و جز او نبود نه پيش از آفريدن اشياء ، و گفتهاند كه اگر ثابت داريم او هميشه دانا بوده ، او است و جز او نيست در ازل چيزى را با او ثابت داشتيم
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٠