رويارويى با طاغوت در آتش افكنده مىشود ، امّا حتّى يك كلمه بر زبان نمىآورد و همچنين كه نهصد و پنجاه سال در دعوت قوم خود صبر و شكيبايى نشان داد و بدينگونه بقيّهء پيامبران ، امّا اينها از كجا به اين بلند مرتبگى و تكامل دست يافتند ؟
چگونه از دنيا و ما فيها فراتر و بالاتر رفتند و چسان استقامت كردند ؟ همانا در پس آنان سرچشمهاى از نور و اراده و قدرت بود ، سرچشمهء ايمان به خدا ، عظمت خدا در درون آنان جلوهگر شد و دنيا پيش آنان خوار و ناچيز گشت ، و ما به نوبهء خود فراخوانده شدهايم كه اين ايمان را تا درجهء خوار شمردن همهء دشواريها و مشكلات ژرفا بخشيم . ايمان عميق آن است كه قدرتى ما فوق به انسان مىدهد تا در زندان طاغوتان ايستادگى كند و مقاومتى بى همتا در برابر همهء شكنجهها به انسان مىبخشد ، ايمان است كه باعث مىشود مؤمن مجاهد بالبخندى آشكار به پيشواز حكم اعدام برود ، زيرا چوبهء دار به زودى او را به سوى خدا عروج خواهد داد .
ايمان به خدا و عظمت او باعث مىشود كه ما در لحظهاى حسّاس رويارويى با زندگى ، تعادل و پايدارى خود را از دست ندهيم .
بخش ديگر دعا به اين انديشه اشاره مىكند : « ستايش خداى را كه منازعى ندارد تا همتاى او باشد و شبيهى كه همانند او » در اينجا كسى نيست كه با خدا نزاع و كشمكش كند و همتا و همسان او باشد « و نه پيشتيبانى كه ياور او » سپس دعا مىگويد : « با قدرتش عزيزان را مقهور كرد » ، پس همهء عزّتمندان در برابر جبّار آسمانها و زمين خوار و شكست خوردهاند ، « و بزرگان در برابر بزرگيش تواضع كردند پس با قدرتش به آنچه مىخواست رسيد » ، قدرت خدا بينهايت است و بر همه چيز و هر آنچه آن عزيز قدرتمند خواهد ، احاطه دارد .
6 - نياز انسان به خدا
الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي يُجِيبُنِي حِينَ انادِيهِ ، وَيَسْتُرُ عَلَيَّ كُلَّ عَوْرَةٍ وَأَنَا