تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
و غرور خشم مىگيرد و عتاب مىكند ، « و شايد اين دير رسيدن ، خير من بود » امّا ما نمىدانيم كه مصلحت كامل ما در چيست و حكمتى كه در پس استجابت نيافتن بعضى دعاهاست چيست ، كسى از ما از خدا مىخواهد كه مال فراوانى را به او روزى كند يا به او چيرگى و حكومت اعطا فرمايد ، بدون آنكه بداند اين مال فراوان و چيرگى و سلطه او را به فساد مىكشد و باعث آن مىشود كه خود را فراموش كند و بر ديگران طاغى شود و از اينرو مستحقّ عذاب شديد خدا گردد ، بنابراين تأخير استجابت از جهت مصالح ماست كه نمىتوانيم آنها را بشناسيم : ( وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّموَاتُ وَالْأَرْضُ . . . ) . ( سورهء مؤمنون ، آيهء 71 ) « اگر حقّ پيرو هوسهاى آنان مىگرديد هر آينه آسمانها و زمين تباه مىگشت . » زندگى بازيچه نيست ، زندگى بر اساس مجموعه‌اى از حكمتها و مصلحتهايى كه فقط خدا به آنها عالم است بنا شده « زيرا تو عاقبت كارها را مىدانى . . . » ، پس فقط خداست كه از سرنوشت و عقابت مردم با خبر است و بر اين اساس استجابت را به تأخير مىاندازد و حتّى بعضى از دعاها را كه به صلاح انسان نباشد هرگز مستجاب نمىكند .

4 - رابطهء انسان با خدا

فَلَمْ أَرَ مَوْلىً كَرِيماً أَصْبَرَ عَلَى عَبْدٍ لَئِيمٍ مِنْكَ عَلَيَّ ، يا رَبِّ إِنَّكَ تَدْعُونِي فَأُوَلِّي عَنْكَ ، وَتَتَحَبَّبُ إِلَيَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَيْكَ ، وَتَتَوَدَّدُ إِلَيَّ فَلَا أَقْبَلُ مِنْكَ كَأَنَّ لِي التَّطَوُّلَ عَلَيْكَ فَلَمْ يَمْنَعْكَ ذلِكَ مِنَ الرَّحْمَةِ لِي وَالإِحْسانِ إِلَيَّ ، وَالتَّفَضُّلِ عَلَيَّ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ فَارْحَمْ عَبْدَكَ الجاهِلَ وَجُدْ عَلَيْهِ بِفَضْلِ إِحْسانِكَ إِنَّكَ جَوادٌ كَرِيمٌ . الحَمْدُ للَّهِ مالِكِ المُلْكِ ،