كه پايتخت يا « قلعهء » - راشت تقريبا در محل كنونى شهر عمدهء قرهتگين - يعنى گرم - قرار داشته . بر سر اين راه « 1 » از شهرهاى ايلياق ( يك روز راه از وشگرد - محتملا قلعه دشت « 2 » ) و دربند ( يك روز راه آن سوتر محتملا « آب گرم » ) و گركن ( دو روز راه از قلعهء راشت ) ياد شده است . در پايان قرن هشتم ميلادى اعراب به منظور دفاع از ناحيه در برابر تاختوتاز تركان حصارى در اينجا بنا كردند « 3 » .
در ناحيهء كواديان ( قباديان ) - گذشته از شهر عمدهء ناحيه - كه به همان نام قباديان خوانده مىشده از شهر نودز ( دژنو ) و چند شهر ديگر بركرانهء رود كفرنگن ياد شده است . تشخيص تلفظ نامهاى اين نقاط دشوار است « 4 » . مكان آنها نيز معين نشده . مقدار زيادى رناس از اين ناحيه صادر مىشده « 5 » . نزديك مصب كفرنگن گذر « اوزج » - و يا « ازج » - كه اكنون « ايواج » - « 6 » ناميده مىشود و در
هامش
( 1 ) - استخرى - 340 .
( 2 ) - تاكنون رودى كه مركز شهر فيضآباد بر آن قرار دارد به نام ايلاق خوانده مىشود .
( 3 ) - معلوم نيست كه توماشك ( 49 .Sogdiana S) جزئيات مربوط به اين حصار را كه به ابن خردادبه و ابن سعيد نسبت مىدهد از كجا آورده . در هيچيك از نسخ خطى كه من مىدانم دربارهء اينكه از حصار به وسيلهء دو دژ دفاع مىشده و در مشرق آن شهر كاشغر قرار داشته چيزى گفته نشده است .
( 4 ) - مقدسى - 290 .
( 5 ) - استخرى - 298 ؛ ابن حوقل - 350 .
( 6 ) - مقدسى ، 290 - 292 ؛ در تاريخ تيمور ( شرف الدين على يزدى - ترجمهء پتى دلاكروآ -I- 184 ) « اوباج » ( در چاپ كلكته -I- 196 - « اوياج » ) .