آيات بعد ، به آيات قبل هيچگونه تعلقى ندارد . اين در جايى است كه موضوعات پايان مىپذيرد كه [ به طور عمده ] در انتهاى آيات ( فواصل ) پيش مىآيد ؛ مانند وقف بر
« وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
« 1 » و شروع كردن از
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
« 2 » ؛ همچنين وقف بر
« وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ »
« 3 » و شروع كردن از
« وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ »
« 4 » ؛ وقف بر
« وَ أَنَّهُمْ إِلَيْهِ راجِعُونَ »
« 5 » و شروع كردن از
« يا بَنِي إِسْرائِيلَ »
« 6 » ؛ وقف بر
« وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ »
« 7 » و شروع كردن از
« وَ أَنْذِرِ النَّاسَ »
« 8 » ؛ وقف بر
« وَ لَوْ أَلْقى مَعاذِيرَهُ »
« 9 » و شروع كردن از
« لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ »
« 10 » و نظاير آن ، هرجا كه مطلب پايان مىپذيرد . گاهى نيز وقف تام است ولى هنوز به انتهاى آيه نرسيده است ؛ مانند
« وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً »
« 11 » . اينجا وقف ، تام است زيرا پايان سخن بلقيس است و سپس خداوند مىفرمايد :
« وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ »
« 12 » و اينجا انتهاى آيه است . و همچنين در
« لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي »
« 13 » اين نيز وقف تام است به خاطر اينكه پايان سخن فرد ظالم ، ابىّ بن خلف ، بوده است ؛ سپس خداى تعالى مىفرمايد :
« وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا »
« 14 » و اينجا پايان آيه است .
هامش
( 1 ) - بقره : 5 .
( 2 ) - بقره : 6 .
( 3 ) - بقره : 29 .
( 4 ) - بقره : 30 .
( 5 ) - بقره : 46 .
( 6 ) - بقره : 47 .
( 7 ) - ابراهيم : 43 .
( 8 ) - ابراهيم : 44 .
( 9 ) - قيامة : 15 .
( 10 ) - قيامة : 16 .
( 11 ) - نمل : 34 .
( 12 ) - ملوك وقتى وارد قريهاى مىشوند - همينگونه كه بلقيس گفته است - عمل مىكنند .
( 13 ) - فرقان : 29 .
( 14 ) - يعنى شيطان ، بسيار خوار مىكند تا جايى كه ياد خدا را از يادش ببرد .