« ظهور » همان ايجاد وگسترش هستى در سراسر آفاق ممكنات است كه به آن « تجلى رحماني » گفته مىشود ومصداق اسم مقدس « هو الظاهر » خداى تعالى مىباشد .
جندي مىگويد :
« كلّ موجود من العوالم الأمريّة والأعيان الجسمانية الملكية « مظهر » ومرآة لاسم مخصوص وصفة من الأسماء والصفات الإلهيّة » . « 1 »
فصول ومطالب كتاب المظاهر الإلهية ، از آن رو كه مباحث مبدأ ومعاد را به رشته كشيده گويى آيينهاى از ظهور فيض رباني وتجلى رحماني را بنمايش مىگذارد وحكمتجويان را به سير وسفر در ظهورات أسماء وصفات مىبرد .
مشخصات معنوي اين كتاب را مىتوان به دو دسته تقسيم كرد : مشخصات عام ومشخصات خاص .
مشخّصات عام
اين كتاب در دسته سوم كتب أو جاى مىگيرد « 2 » كه كتب عمده در اين دسته ، المظاهر والمبدأ والمعاد والشواهد الربوبية والحكمة العرشية والمشاعر وچند كتاب ديگر است .
گفتيم كه اين نوع تنوع سبك ، نشانهء تكامل وتغييرات انديشه وروحيات اوست ؛ گويى در مراحل پايانى سير عارفانه خود بسيارى از مسائل فلسفي وبراهين معروف يا
هامش
آفريدم تا شناخته شوم . . . .
( 1 ) شرح فصوص ، جندي ، ص 132 .
( 2 ) همانگونه كه گفتيم ، دسته اوّل كتبي است كه سبك ويژه أو در آنها رعايت نشده وبه فلسفهء رسمي نزديكتر است مانند شرح هدايه . دستهء دوم كتبي است كه به شيوه خود نگاشته ومباني وآراء خاص خود را در قالب استدلالي آورده است ، وسوم كتبي است كه در آن به نظريه بيشتر از استدلال اهميت داده وصورت فلسفه تطبيقي با قرآن يا فلسفهء قرآني را در خود دارد .