تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
پس از مدّتى اندك ، مادر محمّد ( ص ) آمنه از دنيا رفت « 1 » و ديگر خانهء پدرش براى او جاى زيستن نبود ، و لذا جدّش « عبدالمطلّب » سرپرستى يتيم « عبدالله » را به‌عهده گرفت . . . سپس جدّ پير محمّد ( ص ) نيز دارفانى را وداع گفت « 2 » و در اين موقع كفالت او را عمويش « ابوطالب » ( پدر على ( ع ) ) متهّد گشت « 3 » در حالى كه در آنگاه 7 يا 8 ساله شده بود . « ابوطالب » ثروتى كه او و خاندانش را از كار بىنياز گرداند نداشت و لذا به ناچار به عنوان سرپرست و راهنماى كاروان‌هاى مكّه مشغول به كار گرديد و نيز در « موسم » هاى معينى جهت تبادل كالاهاى هند و يمن با محصولات نواحى « بحر ابيض » ( درياى مديترانه ) ، به مراكز تجارى شامات مىرفت . . . و در يكى از همين سفرها ، در حالى كه سن پيامبر ( ص ) به 11 يا 12 سال رسيده بود ، به عموى خويش توسّل جست و از او خواست اجازه دهد تا در اين سفر همراهش باشد . لكن « ابوطالب » اين درخواست را به شدّت رد نمود ، زيرا نمىخواست همسفرى كودك كم سنّى چون محمّد ( ص ) را در سفرى دشوار و طولانى بپذيرد . امّا علىرغم ردّ « ابوطاب » ، كودك بر اصرار و الحاح خويش پاى مىفشرد ، اشك مىريخت و خود را روى پاى عمو مىانداخت . . . تا اين‌كه عمو تحت تأثير تمايل شديد و پافشارى و گريه و اصرار محمّد ( ص ) در برابر درخواست او تسليم شد و در اين سفر محمّد ( ص ) را همراه خود برد . . .
هامش
( 1 ) . محمّد ( ص ) شش ساله شد كه مادرش « آمنه » او را براى ديدن دايىهايش به مدينه برد ، و هنگام بازگشت به مكّه در محلى بنام « ابوء » درگذشت و در همانجا به خاك سپرده شد و « امّ ايمن » يتيم آمنه را به مكّه بازگرداند و نگهدارى و پرستارى وى را به عهده گرفت . . . رسول خدا ( ص ) در سال حديبيه بر « ابواء » گذشت و كنار قبر مادرش چندى توقّف نمود و آن‌را مرمّت كرد . آن حضرت بر سر قبر مادرش مىگريست و مىگرفت : مهربانىهاى وى را به خاطر آوردم . ( ر . ك ، طبقات ابن سعد / ج 1 / صفحهء 116 ) / مترجم / ( 2 ) . محمّد 8 9 ساله بود كه عبدالمطلّب وفات يافت و در محلهء « حجون » مكّه به خاك سپرده شد . به گفتهء « واقدى » : 8 سال و 8 ماه و 8 روز از عمر رسول خدا ( ص ) سپرى شده بود كه عبدالمطلّب وفات يافت . ( بحارالانوار / ج 15 / صفحهء 151 ) / مترجم / ( 3 ) . يعقوبى مىنويسد : رسول خدا ( ص ) را پس از وفات « عبدالمطلّب » عمويش « ابوطالب » سرپرستى مىكرد و با اينكه نادار بود ، بهترين سرپرست ، سرورى بزرگوار ، مطاع و با عظمت بود . . . / مترجم /
الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 186 | كرمانى / مالك بن نبى