ايشان نيز جز « 1 » بر سبيل تربيت نكند . از مجالست وضيع وخامل ننگ ندارد وبه صحبت عاقل وشريف « 2 » ونبيه فخر نيارد ، چه همه را به حكم مساواة يكى شمارد .
امّا آداب وأوضاع فرو نگذارد ، به شرايع ورسوم طريقت متديّن باشد وبه حقايق وأنوار حقيقت متحقّق ، نور معرفت را « 3 » بر نور ورع بگمارد تا شدّت / 32 -
Na
/ اين سورت آن را بنشاند . خلق خدا را محب ونيكو خواه باشد وبه نظر توحيد همه را بر راه بيند ودر زلّات معذور دارد ، نه آنك امر معروف ونهى منكر را ترك گيرد چه احكام تجليّات صفات از حق يابد ، واز حكم حق مردم را به حق فرمايد - فرمودنى به لطف - ، از راه شفقت ونصيحت از باطل نهى كند - نهى كردنى به « 4 » رفق ، به اخلاق إلهي متخلّق بود وبه صفات ربّانى متّصف ، در رخا شكور ، ودر بلا صبور ، به وقت مجارات « 5 » سفها « 6 » حليم وبردبار ، أصحاب جنايات « 7 » را صفّاح وآمرزگار وگمره « 8 » ونادان را راهنما وآموزگار ، بر مبتلا ودرمانده رحيم ورؤوف ، بر مسكين وبيچاره بخشاينده وعطوف ، « 9 » در حاجات كريم و « 10 » در مصالح حكيم ، در خيرات وراعات « 11 » نفّاع ، در شرور وزحمات دفّاع ، در صحبت ولقاء إخوان خوش خلق وخندان ، همواره ودود و « 12 » مودود ، « 13 » پيوسته بشّاش وبسّام ، در معاملات به مسامحت وسماحت ، در محاورات به ملاطفت وظرافت ، در مخاصمات منصف ومنتصف ، « 14 » در محاربات شجاع وقوى دل ، چه حيات حسّى نزد أو قدرى ندارد وتعليق أمور به أوقات آن يقين داند
فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَلا يَسْتَقْدِمُونَ
« 15 » . عنوان شأن أو رضا بود چه « جفّ القلم بما هو كائن » « 16 » عيان بيند . در جميع أحوال شادمان وآسوده « 17 » وهموم « 18 » واحزان / 32 -
bN
/ بيهوده به خود راه ندهد .
هامش
( 1 ) . چ : - جز ، ش : - نيز
( 2 ) . ش ، د : نبيه وشريف
( 3 ) . ن : - را
( 4 ) . ش : بر وفق
( 5 ) . ن : مجازات
( 6 ) . د : سفهاء
( 7 ) . ن : فضيلت
( 8 ) . د : گمراه
( 9 ) . ش : +
و ( 10 ) . ش : -
و ( 11 ) . - ن : راحات
( 12 ) . ن : -
و ( 13 ) . ن : +
و ( 14 ) . - ش : متّصف
( 15 ) . كريمهء 34 الأعراف .
( 16 ) . درباره مأخذ اين حديث پيش از اين سخن داشتهايم بنگريد : ص 348 شماره 10 .
( 17 ) . ن : آسوده وشادمان
( 18 ) . ش : هم وألم